Recent in de categorie Persoonlijk

zoals iedereen die wel kent. 's avonds naar bed gaan met het idee "ik ga morgen dit of dat doen". Vervolgens dan 's ochtends wakker worden, met het is somber weer, ik heb geen zin, dus ik blijf gewoon lekker liggen, totdat je lichaam zich laat horen want je moet toch wel dringend... Vervolgens er maar uit en krantje lezen, al je taken voor die dag op een rijtje zetten en uiteindelijk helemaal niets. Bij mij resulteerde dat er in dat ik niet de financien heb gedaan, niet de noodzakelijke telefoontjes, niet de tekening gemaakt heb die ik wilde, niet het ontwerp van de tuin heb gemaakt, echter wel medicijnen besteld en de grote tafel nu vol met allerlei troep die ik creatief nodig zou kunnen hebben.

Dus gewoon een lekkere buddag, straks nog wel even een lekker kippie voor vanavond braden en de tafel maar weer opruimen. Morgen weer een dag.

Wellicht is het een idee om maandelijks een buddag in te stellen, weet je omgeving in ieder geval waar ze aan toe zijn?

Een traan omdat een goede kennis Joop jong is overleden en dat raakt je gewoon heel erg als iemand van je eigen leeftijd er niet meer is. Je wordt dan weer erg op de realiteit gedrukt.
Een lach dat alle controles van mij goed waren en er weer wat geruster tegen aan kan.
Een hilarische lach omdat Niek weer wat uitgevreten heeft, nl. vanuit huis naar buiten stappen en denken waar is mijn wagen die stond toch voor de deur. Niet dus, die stond nog bij de winkels want ze was met haar blonde koppie naar huis met de boodschappen gaan lopen en was gewoon de auto vergeten.
Een vreugdevolle lach omdat ik zonder rolstoel een poosje met Willem heb rondgestruind in een outletvestiging. Niets gekocht omdat als Willem niet geholpen wordt hij wel ergens anders naar toe gaat. Is wel goedkoop zo.
Een trotse lach omdat ik net klaar ben met het maken van een vissoep, is altijd wel veel werk, maar iedereen is er dol op en morgen komen er vrienden langs voor een borrel en krijgen dan vissoep met rouille en oude kaas.
Morgen zal ik dan een blije lach hebben als we met zijn 7-en aan tafel zitten.

Nadat ik vanmorgen even naar de markt ben geweest om lekker fruit en kaas te halen in een koude gure wind eerst lekker thuis opgewarmd. Kale kop met babydons niet echt lekker nog.
Daarna met Willem naar het ziekenhuis om de uitslagen - buiten die van de lever die we al wisten - te horen. Verder alles goed, bloed en longen, dus hoera. Wel nog even mijn vrijages ter sprake gebracht maar die komen van de hormonen, niets aan te doen.
Nou ja, de hormonen werken wel en als ik te dik wordt over een paar maanden dan helpen die vrijages mij daar weer van af moet je maar denken. Dus alles goed en over ruim 2 maanden weer terug voor onderzoeken. Tussendoor nog wel botversterkers dus alles zijn gangetje.

er is echter wel het e.e.a. gebeurd, maar ja, dan was Willem op zijn blog mij weer voor.
Zoals jullie waarschijnlijk gelezen hebben was de echo van de buik weer goed, verder heb ik nog steeds heksenhandjes en rood.
Ook krijg ik nu in het babydons voorzichtig een krulletje, dus wellicht eerdaags op mijn blog een foto hiervan. Krijg wel steeds meer commentaar op mijn koppie, mooi rond en wat artistiek, is weer wat anders dan iedereen met dat lange in lagen geknipte haar.
Dus wellicht hou ik het voorlopig kort, nou ja, eerst nog maar ongeveer 1 a 2 centimeter erbij en dan weer even bekijken, staat eigenlijk wel leuk.
Ik heb de goede eit van de kippenboer, dus blijven smeren, des te eerder heb ik die 2 centimeter. Voor degene die "eit" smeren niet kennen dat is een gekke uitdrukking voor kippenschijt smeren om je haar te laten groeien. Doe ik lekker niet, stinkt te veel en gaat toch vanzelf. Neem liever een lekker rozenlotionetje.
Verder, het gaat langzaam vooruit, maar als het vooruit gaat dan gaat het goed en dan komen we er wel.

Nadat ik gisteren voor, tijdens en na mijn APD (botversterker) ben aangesproken over mijn mooie slanke vingers en giga mooie lange gladde nagels en ik me daardoor wel even fijn voelde, even bedacht hoe of wat.
Ja slanke vingers, flink afgevallen, lange nagels, na lang denken ja, door de APD.
Dus de APD is niet enkel goed voor mijn botten maar ook voor mijn nagels. Dus voordat ik mijn nagels met een harde kniptang ga knippen eerst nog maar even heel fel rood of wellicht zwart lakken. Past wel bij een heksje als ik.
Verder vandaag met boodschappen doen een aantal opmerkingen gehad over mijn hoofd, begint namelijk weer haar te groeien en het is babydons. Dus verschillende wilde wel even voelen. Ja, het is een dorp waar toch wel iedereen, iedereen kent, heeft soms voordelen, mag voor bij de kassa en zo.

Een combinatie van lange zwarte of wellicht rode heel lange nagels en donshaar komt toch wel een beetje in de richting van mijn karakter. Gewoon heel lief.

Ik loop nu heel gemakkelijk door het dorp en omstreken met mijn kale kop.
Waarom ook niet, iedereen weet het, zelfs voor dat het tot ons was doorgedrongen werden we al met vragen geconfronteerd. Dus je hoeft je niet te verbergen voor de omstanders. Al moet ik wel zeggen, dat het zonder haar met die wind toch wel koud is, maar daar heb ik vesten met een capouchon voor, zoals de rappers, weet jeeee.

Waar ik nog wel even moeite mee heb is de combinatie van een rolstoel en mijn biljartbal, alhoewel ik krijg al weer dons, wellicht toch krullen, of gewoon weer stijl haar? Och, ik voel me geestelijk en lichamelijk steeds sterker, dus ik zal de volgende keer, als er niet te veel wind staat en het niet te koud is, wel met mijn dons beklede biljartbal in de stoel.

Ik zou jullie verder ook nog op de hoogte houden, dus hier komt het:
een paar dagen geleden met de wind, ik gewoon toch naar buiten om boodschappen te doen en erg veel moeilijkheden gehad met ademen.
vandaag nog een sterkere wind en ook nog regen, maar ik realiseerde me, dat als ik nu niet gewoon naar buiten zou gaan, ik voorlopig niet meer buiten zou komen en dat de drempel ook hoger zou komen te liggen.
Zien jullie me als een huismus/vrouw? Zo ja, dan krijgen jullie klappen.
Nergens last van, dus toen nog maar een extra rondje rondom de auto gelopen in de volle wind.
Het gaat langzaam, maar het belangrijkste: het gaat.

Nee, niet met Willem, maar met een ander vrouwtje.
Ik zie nu al de vraagtekens boven verschillende hoofden staan.
Maar dit is het geval.

Vandaag weer naar een roofvogelshow op het eiland geweest, waar je ook de vogels kon aanhalen en er ook het e.e.a. over werd verteld.
Mijn grootste moment was het op de handschoen houden van een vrouwtjes Oehoe, zeker wel ongeveer 4 kilo. Toen de eigenaar zag dat het klikte, zei hij "je kan er gewoon mee kroelen, hou haar maar dicht tegen je aan, gaat vanzelf leunen als zij het lekker vindt". Ik vond het even eng, want ja, toch wel een grote snavel, maar toch gedaan en ja, lekker tegen me aangeleund en laten aanhalen en kop op mijn hoofd.

Wauw dat was wel heel bijzonder vrijen.

maar dat komt door Willem. Ik wilde heel enthousiast vertellen over Bergen op Zoom en dat ik daar helemaal heb genoten na een tijd niet verder dan het dorp te zijn geweest, maar Willem was me voor. Hij heeft alleen niet verteld dat bij het "jumpen" ik ook in mijn stoel op de 1e rij in mijn stoel heb zitten jumpen.

Dus eigenlijk niets bijzonders te melden, alhoewel, ik ben weer lekker in en buiten huis aan het frummelen, dingen uitzoeken, boodschappen doen, lekker eten koken en vooral lekker met de beestjes rotzooien en bahhh straks even de financien uitzoeken en doen.

Verder slaap ik weer de goede slaap van de onschuldige!!! zonder iedere keer weer wakker te worden van het hoesten. Dus dat gaat weer goed, blijkt dat ik toch wel een beetje onschuldig ben. Toch.....

Sinds gisteren staat de rolstoel gebruiksklaar in de voorhal. Niek had al heel wat ideeen om met mij te gaan lopen, want zij moet wat meer lopen en alleen is maar alleen. Dus ik moet dus gewoon met haar mee of ik wil of niet. ZZZZZZullen we nog wel even zien hoor.
Vandaag naar het ziekenhuis geweest voor mijn infuus botversterker. Ruimschoots met Niek op tijd aanwezig en ook gelijk geholpen is altijd wel fijn.
Maar ja, pas na de 6de keer is het gelukt het infuus in mijn hand te krijgen. Het gevolg is uiteraard een blauwe en pijnlijke hand door al dat gefrunnik.
Het is tijden geleden dat ik een blauwtje heb opgelopen, dus voor deze ene keer kan het wel.
Om een paar mensen voor te zijn: "een blauwtje is ook nog wel een sierlijke vlinder, die dartelt van bloem naar bloem" en "ik kan ook in mijn stoel heel dartel zijn".

Nadat ik 2 keer al een rolstoel heb geleend in het zorgcentrum hier, is mijn pientere Niekje even naar de huisarts geweest die een telefoonnummer had om dit soort zaken te regelen. Vervolgens gebeld en maandag wordt er gewoon gratis een rolstoel gebracht die ik minimaal 3 maanden kan gebruiken.
Ik ben hier echt wel heel erg blij mee, ik hoef geen leentjebuur te spelen en ik kan wanneer ik weg wil de rolstoel gebruiken als het nodig is, met uiteraard iemand erachter.
Niek heeft nu al veel plannen, naar Ikea, naar het strand, naar Vlissingen, in ieder geval naar buiten.
Dank je Niek, ik zal je voortaan een "slim pienter dom blondje wellicht een beetje bruin" noemen. Zo dat viel niet mee, ik zal hier nog wel even op moeten oefenen, maar geschreven heb ik het al, nu nog tegen je zeggen i.p.v. je bent een lekker dom blondje, poeheee... blijven oefenen

Nu alles een beetje op zijn plaats is gevallen is het toch wel een beetje onwerkeliijk.
Eerst weinig vooruitzichten en nu gelukkig weer vele jaren erbij. Daarna zien we wel weer verder.
In dit geval moet ik heel erg aan de mensen denken die zeggen "als ik in de VUT of met pensioen ben, dan gaan we leuke dingen doen". Helaas komt dit bij velen niet erg uit.

Ik ben er wel van overtuigd dat wij al jaren genieten van alles wat we kunnen doen en zullen blijven doen of dat nu, met pensioen of vut te maken heeft, wij genieten.
Vraag niet naar onze spaarrekening want daar kunnen we net een defecte wasmachine van vervangen want de rest is op aan voor ons leuke dingen.
Er is een liedje volgens mij dat zegt "mens durf te leven" en dan zeg ik "nu" erbij.

Ik moet nog wel even doorgeven dat het toegediende bloed zijn werk heeft gedaan. Ik voel me iedere dag beter en sterker. Al gaat het voor mij altijd te langzaam, ik klaag nu maar even niet.

en dan heb ik het niet over mijn vuile voeten die ik in de loop van dag opdoe, door constant zowel binnen als in de tuin op blote voeten te lopen.
Nee, dit is veel en veel belangrijker.
Vandaag voor een echo van mijn buik en in het bijzonder van mijn lever geweest.
Een paar weken geleden vertelde ik al dat het erg de goede kant uitging en dat er bijna niets meer van de uitzaaiing te zien was.
Nu nog een beter bericht de uitzaaiing is geheel weg, de radioloog heeft na een heel lang onderzoek echt NIETS EN DAN OOK TOTAAL NIETS meer kunnen vinden.
Het is gewoon een wonder en we moeten het nog even laten bezinken, maar jullie zijn hierdoor voorlopig nog niet van mij af, dus pas maar op.

Wel moet ik vrijdag aan de bloedtransfusie omdat mijn bloedwaarden te laag zijn.
Dit verklaart wel waarom ik me al meer dan een week zo beroerd voel.
Dus vrijdag vroeg naar het ziekenhuis, tussendoor bij de specialist langs om het vervolg uit te stippelen en dan aan het eind van de dag ga ik na een paar zakken bloed lekker weer naar huis en zal ik me zeker beter voelen.

Nu nog voor het slapen gaan mijn vieze voeten wassen en dan lekker genietend naar mijn ventje en mandje.

waarin ik me helemaal beroerd heb gevoeld, heb ik nu het idee dat het zachtjes aan wat beter gaat. De buikkrampen en de vrijage zijn nu zo goed als over en ik kan weer gewoon eten zonder dat ik er misselijk van wordt.
Men zegt wel eens : "de eerste en de laatste kuur zijn het ergste" in dit geval is dat ook zo geweest. Maar nu gaan we langzaam herstellen van al het gif, wat wel zijn werk heeft gedaan trouwens.
Voor morgen heb ik weer een rolstoel geregeld om lekker met Willem en Niek naar de dierentuin te gaan. Niek is gelijk gebombardeerd als rolstoelleider met ik als dirigent die aangeeft naar welke kant en wanneer. Zal wel lachen worden, want ze heeft al gedreigd om me de helling af te laten roetsen.

Maar nu wat minder leuk nieuws.
Vandaag hebben we van neef Marius vernomen dat zijn zoon Troy ongeneeslijk ziek is, dit heeft ons heel erg aangegrepen, ook gezien de situatie waarin we zelf zitten.

Marius en familie we wensen jullie heel veel sterkte in deze moeilijke tijd en we hopen dat je nog ergens moed uit kunt putten om hierdoor heen te komen.
We denken aan jullie, al is het duizenden kilometers van elkaar verwijderd.

Wat is kanker toch een meedogenloze sluipende rotziekte, zo voel je je goed en dan ineens.....

Nadat ik gisteren mijn laatste kuur heb gehad, kreeg ik nog een aardige mededeling te verduren.
Het blijkt dat ik voor de rest van mijn leven om de 4 weken aan de drup moet om mijn botten sterk te houden. Oke dacht ik daar gaan we weer. Maar na even nagedacht te hebben is dit zo gek nog niet, ik zal niet snel last van botontkalking krijgen, de latijnse naam is mij even ontschoten, en dat is meer dat vrouwen van mijn leeftijd kunnen gaan zeggen. Dus vanaf september iedere 4 weken 2 uur aan het infuus voor de noodzakelijke botvitamine.

Deze laatste kuur heeft er wel even ingehakt, ik was 's ochtends al niet lekker, buikpijn en ook huilerig, tijdens de kuur het gigantisch koud gehad, dus helemaal ingepakt in dekens en sokken, terwijl de rest van de mensen in een T-shirtje zaten te puffen.
Ach je moet per slot van rekening ergens door opvallen, dus dit is dus mijn manier.
Uiteindelijk pas in de avond wat kleine hapjes kunnen eten en dat na een vrijage, ja jullie begrijpen het wel.
Maar het zit er weer op, nu nog even 3 dagen aan de tabletten en dan moet het herstel gaan inzetten.
Vandaag doe ik lekker niets, nada, noppes, ik ben lekker alleen maar jarig en ik wacht op de bestelde bloemen van Willem. Die ga ik dan wel even goed verzorgen, hoor.

We zouden afgelopen woensdagavond naar Blijdorp gaan om te kijken hoe de roofdieren werden gevoerd, maar het weer viel erg tegen dus maar niet gegaan.
Ik was voor die woensdag wel verstandig geweest om een rolstoel te bestellen, want mijn benen zijn heel erg moe en kunnen niet door de hele tuin lopen, zelfs niet voor een kwart of minder en als bijkomstig voordeel Willem hoeft niet constant met een paar kilo op zijn rug te lopen. Was wel even een stap om hiertoe te besluiten, maar doe je het niet dan zit je bij de ingang enkel maar naar de vogels te kijken, gaat ook vervelen.
We hadden samen afgesproken om het a.s. woensdag dan maar te gaan doen, de weersverwachtingen zijn dan goed en er gebeurt nog het e.e.a. dus ik vandaag even Blijdorp gebeld voor een rolstoel. Niks,nadda, alles al gereserveerd.

Zit je dan onder uitgezakt in je luie stoel met het idee dat je morgen je lekker gaat optrutten en naar beesten kijken en het zou niet doorgaan.

Nou ikke niet.
Diverse mensen gebeld en uiteindelijk bij een verzorgingstehuis hier in Oude Tonge terecht gekomen en mijn verhaal verteld. Ik kan morgenmiddag een rolstoel op komen halen en de volgende dag terugbrengen. Wellicht ook wel een betere dan in de dierentuin.
Dussssss ik ga me optrutten en lekker naar buiten morgenavond.

Na de chemo's ben ik toch wel heel erg kaal, op sommige plekken helemaal glad en op andere plekken heb ik nog wat haren, die er toch wel een beetje gek uitzien tussen het kale.
Ik heb het met Willem al over gehad om naar een echte barbier te gaan en goed glad te laten scheren. Niek was hier en zei gelijk oh dat doe ik wel want zoals nu lijk je wel een dalmatier.
Bedankt hoor meis, woefffffffff

Gisteren samen met Willem naar de specialist geweest om het oordeel van deze man aan te horen.
We wisten al dat de uitzaaiingen in de lever al heel sterk verminderd waren maar van mijn longen wisten we niets. Nu ook hier is het STERK VERMINDERD.
Ik begin nu een beetje te lijken op mijn engeltjes, wellicht kan ik straks ook nog vliegen.
Het is toch wonderbaarlijk hoe na 2 chemo's mijn toekomstverwachting ineens weer vergroot is, het is haast niet te bevatten.
Dus Barcelona en Kenya, pas maar op want wij komen er eerdaags gewoon aan.

Nog bijkomend goed nieuws is, dat als na de 4e chemo uit de onderzoeken blijkt dat het onder de knie is, de volgende 2 chemo's op dat moment niet meer nodig zijn.
Deze worden achter de hand gehouden voor het geval het later in de jaren nodig mocht zijn. Ze kunnen maar een beperkt aantal behandelingen geven, want anders wordt je hart aangetast en dat kunnen we natuurlijk niet hebben.
Nog even ter herinnering: genezen kunnen ze het niet, maar wel stoppen of verkleinen. En dat lijkt nu heel erg goed te lukken

Vanmorgen al vroeg naar het ziekenhuis om een aantal onderzoeken te doen na de 2 chemo's. Dus een echo van de buik en voornamelijk de lever en dan nog een longfoto.
Niek heeft mij gesteund en gereden.
De echo is het belangrijkste want zonder lever kan je niet leven, maar ik zou pas woendag bij de specialist de uitslag krijgen.
Nadat ik heel flatteus in onderbroek (maar geen string aangedaan) en schoenen eindelijk op het bed lag voor het onderzoek, was de radiologe behoorlijk aan het duwen en moest ik ook verschillende standjes uitvoeren.
Na het onderzoek was de opmerking "IK KAN HAAST NIETS MEER VINDEN"
Jullie, begrijpen het, ik helemaal in tranen, de radiologe gekust, nog even blijven uithuilen en nog eens extra gevraagd, zeg het nog eens. Ja, ik had het goed gehoord.
Daarna samen met Niek al huilend en huppelend het ziekenhuis uitgelopen.

Toch wel een tijdje een onwerkelijk gevoel gehad, maar ik ben nu echt in de wolken, en dan zei de specialist 2 maanden geleden, "ik weet niet of je de chemo's lichamelijk aankan". Ja dus, kom maar op met de volgende want de rest moet ook nog even wegggggg.

De reden hiervoor is dat alles eigenlijk wel goed gaat. Wel nu erg verkouden en door de wind heb ik het benauwd, maar ja wie niet.
Ik kan iedere keer wel vertellen hoe goed het gaat, maar als jullie niets horen dan houdt dat in dat het gewoon goed gaat.

Wat ik me wel afvroeg was of jullie door het volgen van onze blogs het idee hebben dat jullie voldoende op de hoogte worden gehouden, of dat jullie hierover een ander idee hebben. Ik heb zelf gekozen om het via het blog te doen en niet via een dagboek.

Deze 2e kuur is mij eigenlijk beter bevallen als de 1e. Niet misselijk geweest, ook niet door de tabletten, enkel een kleine vrijage met de toiletpot en wat buikkrampen.
Ik voel me op dit moment energiek, maar ik denk dat ik als een roos zal slapen, aangezien ik gisteren heel laat mijn tabletten heb ingenomen en toch wel een beetje in mijn mandje heb liggen stuiteren.
Vandaag heel vroeg mijn tabletten ingenomen en ik voel me momenteel heel rustig, dus slapen zal wel lukken.