Recent in de categorie Heel erg blij

Zoals jullie kunnen zien ben ik weer thuis en hebben jullie de rest kunnen volgen via Willem's blog.
Vrijdagmiddag is er bij mij een longpunctie gedaan en ruim 1 1/5 liter vocht afgetapt, waarvan een gedeelte op kweek naar een ander lab dan dat van het ziekenhuis moest.
Aangezien dit toch al snel een aantal werkdagen in beslag neemt en ik mij heel erg goed voel, alle functies functioneren weer, maar even de specialist laten roepen.
We kennen hem al heel erg lang want hij is oncoloog en internist van ons beiden geweest.
Toen hij kwam, keek hij mij aan en zei: "je wilt naar huis, oke dan mag je wellicht morgen".
Ikke: "nou eigenlijk was de bedoeling dat ik nu naar huis ga, want de uitslag is er toch niet voor woensdag of vrijdag en ik verveel me rot en je weet dat ik dan altijd wel wat kwaaltjes krijg".
Hij moest lachen, oke, ik laat de ontslagpapieren klaarmaken maar je komt woensdagmiddag terug bij mij, want we weten nog steeds niet hoe of wat de oorzaak is.
Het gevolg: ikke lekker om 2 uur thuis.

In het weekend toch wel heel erg bezig geweest alle uitgezochte boeken in de nieuwe kast te plaatsen, rest er toch wel nog een aantal vervelende klusjes. De vloer onder het kleed was grotendeels nog helemaal mooi, maar op een aantal plekken waar al de beesten lekker op het kleed hadden gepiest moest nog wel het e.e.a. gebeuren. Vanmorgen al vroeg die plekken schoongemaakt, zodat het kan drogen en vanmiddag gaat er een nieuwe laag olie op. Dan is het ook weer spic en span. In ieder geval de vloer achter, wellicht krijg ik het nog in mijn hoofd om de hele vloer te doen, maar om dit alleen te doen en met meubels sjouwen is toch wel een beetje zwaar voor me. Maar dat komt wel na mijn kijkoperatie.
Wellicht wel weer een rustpuntje, want je mag 12 uur lang niet over de olie lopen. Dus de meubelen voor kunnen dan nog niet naar achteren bedenk ik me ineens. Dus voor nu enkel de vloer achter.

Nadat ik in het weekend niet helemaal lekker was en ook behoorlijk gestresst was voor de kijkoperatie, heb ik mezelf eens flink geestelijk onderhanden genomen. Wat zit je nou te trutten over zoiets, terwijl je al zoveel hebt overwonnen, heb ik mezelf ingepeperd.
Dat heeft geholpen, ik ben weer rustig en ik zie wel.
Niekje vertelde dat ze de week na de kijkoperatie al mijn ramen aan de binnenkant zou lappen en ook desnoods nog boodschappen zou doen.
Lief he zo'n vriendinnetje/dochter

Zoals ik een paar weken geleden al had verteld is mijn zoon Mart een heel mooie boekenkast aan het maken rondom de schuifpui. Hij is al behoorlijk gevorderd, alle delen zitten al in de grondverf en in elkaar. Bij ons moet dat echter toch nog wel in elkaar gezet worden en dan de sierlijsten er rondom heen. Wordt GIGA mooi.
Het enige wat ik nog moest doen was de kast aflakken en de boeken erin zetten.
Maar vandaag ben ik gebeld, ik hoef enkel maar de boeken en andere leuke dingen erin te zetten, want Essie en Mart lakken hem ook helemaal voor mij af.
Ik was even stil en nadat dat telefoontje was gekomen heb ik even een traantje gelaten omdat vrienden dat voor ons over hebben.
Bedankt liefsjes, ou va ou boe vee

Op controle geweest, en alles was GOED. Dus ikke en Willem helemaal erg, heel erg blij.

Ikke gelijk naar de bloemenzaak, die ook aan het verbouwen is en schilderen, maar wel open. Een heleboel dingen voor 20% weg. Ik had al een hele tijd mijn oog laten vallen op een aantal heel mooie vazen. De eigenaar was zelf ook bezig met schilderen en hij en ik zijn sjageraars, dus uiteindelijk de vazen met 60% korting meegekregen.
Daar nog mooie bloemen in en omdat ik wat te vieren had kreeg ik ook nog 3 boeketten mee.

Nog meer verwend, want 's avonds kwam mijn Niekje en heeft mij een mooie geurende roos gegeven en vervolgens een heel fijne voetreflexmassage. Na de ontspanning na de controle en de extra ontspanning die de massage ook nog even gaf ben ik weer even boven jan.
Omdat ik dit schrijf op vrijdag, dat is dus 2 dagen na het gebeuren, wil ik nog wel even zeggen dat ik vandaag weer een voetmassage krijg. Jammie

Vandaag hebben we voor mij een bromscooter gekocht. Hij lijkt op het plaatje hiernaast maar is helemaal zwart met wat extra dingen erop.
Ik liep er al een hele tijd aan te denken omdat ik het eigenlijk nonsens vind om voor een paar boodschappen de auto te pakken, maar ja het lopen en fietsen gaat eigenlijk nog niet zo geweldig.
Na afloop ben ik uitgepierd en dat is dus ook niet de bedoeling.
Maar vanaf volgende week ga ik dus boodschappen e.d. doen op mijn scooter. Er is ruimte voorin om ook een grote boodschappentas er op te zetten.
Verder wil ik hem gebruiken om bij lekker weer in de polder te rijden en foto's te maken.
Wellicht ook samen met Willem fietsen, dat wil zeggen Willem op de fiets en ik ernaast op mijn scooter.
Lijkt me ook wel leuk.

Dus iedereen in de buurt het is nog wel even oppassen geblazen totdat ik het idee onder de knie heb, dat ik niet gelijk gas moet geven en moet remmen.

Ik ben met mijn verjaardag gigantisch verwend, met engels, sieraden (want die had ik nog niet),
make-up set en veel telefonisch ingezongen boodschappen, de een iets valser dan de ander en uiteraard ook lieve kaartjes. Willem zong mij 's ochtens al wakker met alle variaties die hij kon bedenken en ik kon alleen maar na zijn hieperdepiep "hoera" roepen.

Zondag lekker met vrienden Indisch gegeten en zitten klaverjassen.

Maandagmiddag kwamen we in de tuin en toen stond er een grote ingebonden palmboom, daarna Niek met Corrie voor de deur staan zingen en danspasjes aan het maken. Het bleek dat de palmboom van Niek af kwam.
Het is ook niet zo'n kleintje ook, ongeveer 2 1/2 meter nadat we het touw hadden losgemaakt,
dus nu moet er gezongen worden
"oh, palmboom wat zijn je bladeren wonderschoon" het lijkt wel of ik in Spanje zit.

Nu nog het zonnetje terug.

Na een heerlijke zaterdag bij vrienden om te vieren dat zij een nieuwe kitten hebben en een gigantisch waterballet op het einde met flesjes water en zelfs de tuinslang, me als een natte dweil in de BMW naar huis laten rijden. Was achteraf gezien geen goed idee om open te rijden. Maar door dat waterballet was ik wel goed afgekoeld en voelde ik mij weer een klein kind. Maar vandaag was ik dus niet in mijn beste vorm, toch een flink koudje opgelopen.
Deze week heb ik het toch al zo druk en ik ben vandaag ook mijn been en voetmassage door dat koudje misgelopen. Maar mijn vriendin Niek maakt van de week hier nog wel een plekje voor mij vrij.
Na die massage huppel je gewoon weer heerlijk rond, zelfs op hakken.

De rest van de week ook een druk programma
- morgen financien, altijd balen en dingen uitzoeken
- woensdag op controle in het ziekenhuis, blijft altijd spannend
- donderdag naar de therapeute, alvast au
- vrijdag nog niets wellicht massage van Niek
- zaterdag naar Nel voor Ma's verjaardag en het bloemencorso
- zondag vrienden te eten of uit eten en daarna klaverjassen en om 1 seconde over 12 JARIG

en zelfs nog verwend worden in je eigen huis. Onze vrienden Es en Mart hadden besloten voor ons te koken en wilde ook niet vertellen wat, alleen dat het een 3-gangen menu was.
Na een hele tijd vissen, of het witte of rode wijn moest zijn en of ik ook nog niets moest doen, kwam er totaal geen reactie.
Zij zouden alles regelen.
GEREGELD HEBBEN ZE HET. HET WAS FANTASTISCH.
Buiten het feit dat we verschrikkelijk goed met elkaar omgaan.

Menu
salade met in knoflook en nog andere kruiden gebakken garnaaltjes,
dun gesneden filet van vis, gekruid, opgerold en gebakken, met krieltjes en fijn gesneden worteltjes, fijngesneden gourgette en daarover heen fijn gesneden nootjes,
daarna ijs met aardbeien, eerst wilde ze iets doen met in suiker gemaakte appels erbij, maar vanwege Willem's suikerziekte, hadden ze toch besloten enkel aardbeien bij het ijs te doen.
Dit alles werd begeleid door een voortreffelijke witte wijn en veel gelach en bij het dessert ook nog een dessertwijn.
Daarna van ons koffie en gebak.

Ze zeggen wel eens "VAN JE VRIENDEN MOET JE HET HEBBEN" dat blijkt.

Na 13 jaar is onze kater voor het eerst op schoot komen zitten. Het heeft wat inspanning gekost om hem uiteindelijk zo ver te krijgen maar gisteren is het dan toch gebeurd. Iedereen zou zeggen "pak dat beest op en zet hem op je schoot", maar dat is levensgevaarlijk met al die uitgestoken nagels van hem. Hij moet het dus echt uit vrije wil doen.
Het is een paar maanden geleden al begonnen met mij te "stalken" en steeds achter me op de stoel te liggen.
Nu is het dus werkelijkheid en hij vondt het zo fijn, dat hij lekker ging liggen slapen en het waarschijnlijk meer zal doen.

Dus ja, 13 is een geluksgetal

Nadat ik in een periode van 5 dagen door iedereen ben verwend?
Eerst van Chantal nieuwe standaards voor mijn engels, van John bloemen, van Piet de overbuurman, radijs en sla, oh en ook nog pannekoeken. Gisteren na een bezoekje aan Piet en een terloopse opmerking wat staan je seringen mooi. Hij gelijk 2 takken gesneden, hier is mooi in een vaas.
Niekekind is met een vriendin naar de Efteling geweest en bracht 's avonds een cadeau. Een mooie elf. Uiteraard gelijk een plekje gegeven.

Verder had ik het er met Piet over dat ik het jammer vond dat ik geen oude munten van mijn en Willems geboortejaar had, mijn moeder had dat wel geprobeerd. Haalt hij een grote giga pot met centen en 5 centen te voorschijn, ik ga wel voor je zoeken, wellicht vindt ik ze wel. En ja vanmorgen 5 cent uit 52 en 1 cent uit 53, wellicht is hij daar uren mee bezig geweest. Deze gaan in een speciaal potje.

Moet ik wellicht blijven lopen of moet ik van blijdschap om dit alles maar proberen te vliegen?

Mijn moeder en ik deden nooit iets aan moederdag. Mijn moeder zei altijd "als het alleen op die ene dag aankomt dan heeft het geen waarde". Tussendoor kreeg ze alles wat ze wilde, zij was lief.
Gisteren ging ik naar de groothandel voor een bosje bloemen, zoals elke week.
Kom ik de eigenaar tegen, een kennis en zei "ik ben wel geen moeder, maar toch" het gevolg was dat ik maar aan een zekere Kees moest vragen om een gratis bos bloemen. Uiteraard gedaan.
Ook nog een andere bos gekocht, er stonden mooie rode lange rozen maar die waren erg duur, ja in deze periode en met moederdag, prijzen vliegen omhoog.

Daarna naar het engeltjeswinkeltje (niets gekocht, enkel gekeken) thee gedronken en toen ik daar vandaan kwam zag ik een bekende op het terras zitten, dus even lekker beppen.
Komt de eigenaar van de groothandel er met een vriend aan en vroeg heb je je bosje gekregen, waarop ik zei, maar niet de rozen die ik wilde.
Een moment later is hij weg zonder iets te zeggen, maar na een paar minuten komt hij terug met 20 rode lange rozen. "Voor jou, maar niet van mij, maar van mijn vriend"?
Nu staan ze in mijn moeder's vaas.

Bedankt John.

Terwijl ik de potten naar voren aan het slepen was, kwam Niek langs, aangekleed om weg te gaan.
Toen ik aan het slepen was met zakken aarde, kon ze het niet meer laten, dus zij heeft de potten gevuld, Buurman Piet heeft er gelijk de viooltjes ingezet en de potten op de plaats neergezet. Hij zei er wel bij dat ik blij mocht zijn als ze er 's morgens nog stonden. Ik geef het wel een goede kans. Ze zijn toch wel vrij zwaar.
Daarna, de erg vuile handjes schoongemaakt en voor de een een bakkie, voor de ander een whisky en voor mij maar een watertje.
Wellicht is dit dorps maar dat vind ik toch wel leuker dan stads

Eerst kreeg ik een berichtje dat we zulke lieve, dottige, gezellige en leerzame mensen zijn en dan ga je naar de tuinboer, krijg je een sigaretje en een bak koffie, verder verteld een vriendin dat ze ook voor mij een ketting wil gaan maken, alhoewel ze niet weet hoe ze het moet doen (haar woorden) en vervolgens worden de planten die ik gekocht heb ook nog thuisbezorgd, want dan hoef je niet te sjouwen, ook nog een doos met pluche kipjes erbij voor de paasdagen.
Verder kwam de overbuurman al kijken of hij moest helpen om de vioolen in bakken te zetten.
Door al dit en de mensen, ben ik ontroerd en stil.

Terwijl aan de andere kant van de wereld, mensen wellicht lopen te puffen van de hitte, hebben we hier een hele witte wereld.
Wat mij altijd weer raakt is de ongereptheid in de tuin. Bomen vol met sneeuw en hier en daar een vogel, want een heleboel blijven nog lekker in hun nestje zitten.

Nadir wilde echter met mij mee naar buiten toen ik foto's ging maken, maar hij moest even wachten want ik wilde geen sporen in de sneeuw. Daarna uiteraard wel een sneeuwballengevecht gehouden. Ik zit nu met een opdrogende, blije en moeie hond in huis en ik in een heel dikke trui en geitewollen sokken.

Een hele poos geleden had ik op mijn blog verteld dat ik al engelen uit diverse landen heb gekregen.
Vandaag kreeg ik er een van neef Marius en zijn vrouw Joy. Zo lief, een koalabeertje met een engel ernaast op een groen blad.
Het blijkt wel, dat al zit je duizenden kilometers uit elkaar, je toch contact kan hebben, welliswaar niet face to face - is echter maar goed ook, voor de schrik - maar niet minder intens.
Zo gauw als we kunnen v.w.b. beesten, gaan we bij hun op bezoek en dan ook 'Sailing and sailing'.
This is for Marius and Joy, thank you very much, I am very happy with it and it's get a special place.

Zoals de ingewijde weten, is dit ontstaan door mijn ziekte, iemand begon met "een engel op je schouder " heb je nodig.
Dit weekend vroegen vrienden, die al een tijd niet waren geweest hoeveel heb je er nu al. Thuis gaan tellen en kom toch wel op een heleboel. Ongeveer 70, waarvan 25 hangende. Ze wilde ook een foto, dus hierbij.

Ik heb al engels uit Portugal, Frankrijk en Engeland en uiteraard uit Nederland, maar waar blijft die uit Australie?

Omdat we geen gesloten kast hebben, geen ruimte meer in huis om een kast neer te zetten, is het schoonmaken met een stofkwastje. Aan iedere engel heb ik een herinnering, als ik er een in mijn hand heb dan zie ik de persoon en situatie voor me. Huishouden is niks voor mij, maar als ik mijn engels aan het kwasten ben ,dan ben ik erg blij.

Vandaag weer helemaal verwend. Ik heb nu ook een Breil. Zilveren kast, paarlemoeren wijzerplaat en witte leren band.
Ik had mij vandaag helemaal uitgedost in het groen en Willem heeft nu het idee dat de combinatie met erg rood haar en groen heel leuk zou zijn om te fotograferen. Wellicht in de tuin was zijn suggestie.
Mijn moeder zei altijd, rood en groen is boerenfatsoen. Een Rotterdams spreekwoord.

Als het zomer is wellicht wel, maar nu ?? Ik weet het niet.
Maar als hij het erg graag wilt, dan thermo-ondergoed onder de kleding aan en gaan met de banaan.
Of zal ik toch maar wachten totdat het lente of zomer is?