Recent in de categorie Blij

Nadat ik vanaf het weekend al loop te hoesten en proesten en ik me daardoor gewoon kl..... voel heb ik toch wel wat leuke momenten gehad.
Het megaproject van de boekenkast, handgemaakt door Mart, rondom de schuifpui is nu van start gegaan. Stel je eens voor "een soort bibliotheek" ,met een dieptewerking naar de tuin.
Dit wordt giga mooi. Dus ik een beetje in de snotterwolken.
Moet, denk ik, nog wel een soortement trapje hebben, want anders kan ik niet bij de boeken boven de schuifpui. Staat eigenlijk wel stoer zo'n trapje.
Ik kan niet wachten totdat mijn bibliotheek er staat.

Bij deze subtropische temperaturen wordt je aangeraden je toch wel heel rustig en relaxed te houden.
Nou mijn ventje niet, dinsdag en ook vandaag een uur spinnen in een gigantisch tempo.
En dat terwijl de beesten en ik gewoon voor pampus liggen.
Alhoewel ik niet meer precies weet waar voor de kust Pampus ligt.
Wij liggen er, punt uit.
De beesten en ik zijn niet van die bikkels, maar ik ben wel trots op mijn bikkel.

Morgen gaan we naar de Efteling, heerlijk naar het sprookjespark. Naar de dansende schoentjes, lange Jan, bolle Gijs en nog veel meer . Mijn vrienden zeggen ook dat ik naar droomvlucht moet gaan. Dan rij je in een karretje rond en kom je allemaal engels en elfjes tegen. Dus dat ook maar doen. Per slot van rekening zijn engels mijn passie. Daarna naar de engelwinkel om iets voor mijn verjaardag te gaan kopen, duurt nog wel even voor dat ik jarig ben, maar.....
Het pretpark is niet aan ons besteed, we vinden al die hoge attracties gewoon eng.

Dus maar gewoon rondhuppelen en verder in gedachten houden hoe het was toen ik wat jonger was.
Wel een tijd geleden.

Na die paar echt tropische dagen en een paar zieke beesten, is alles weer in orde. De temperatuur is met ongeveer 13 graden gezakt naar nu, ongeveer 20 i.p.v. 32,5 graden
Nadir ligt te rollebollen, Syl kan weer normaal ademhalen en Eek is niet van mijn schoot te slaan.
Dus alles normaal in huize Kooij.

Het was ook wel nodig om het weer normaal te hebben, want na een paar dagen RIDDEREN heb je het wel gehad, alhoewel de vloer is nu wel heel erg schoon.

Ik heb al een lange tijd verschrikkelijke trek in mosselen. Dus vandaag op jacht gegaan, bij Appie niets, dus toen naar Bruinisse gereden, ook niets. De redenatie was wel grote schelpen maar verder heel kleine mosseltjes, eigenlijk nog baby's.
Toen dacht ik aan lekker gerookte paling maar was niet te betalen daar, dus dan maar niet, toen een onsje krukels enkel voor mij, omdat Willem niet van pulken houdt. Zelfs een kip moet ik voor hem slachten want hij houdt niet van kluiven.
Toen dacht ik aan de palingboer, die er vlak bij zit, en ja hij had paling, moesten alleen nog even uit de rookoven. Hoeveel verser kan het.
Ik helemaal blij, met verse paling, voor de helft van wat die ander wilde, zingend naar huis.

Sta nu wel al eigenlijk te kwijlen, want de paling is nog warm en ruikt fantastisch. Maar dit is voor morgen of zaterdag alhoewel?

Allereerst alles in huis luchten, lekker alles tegen elkaar open want het is toch ineens 24 graden in huis, toen beesten naar buiten, die al redelijk snel weer naar binnen kwamen, waarschijnlijk toch ineens te warm met die temperatuurverschillen of gewoon dat ze bij mij wilde zijn?

Willem de cabrio gepoetst totdat hij glom als een spiegel en onderwijl heeft hij gebept met de buren en toen hij klaar was, ik gelijk erin met de mededeling "ik moet even boodschappen doen en ben zo terug". Reactie van Willem: blijf niet te lang weg want ik moet mijn rondje op het eiland nog even doen en ik wil met de cabrio. Dus ik heel erg snel boodschappen doen, klein rondje eiland gedaan in de knallende zon en net zo als het huis gelucht is was ik dat ook, maar dan lekkerder, haargel had ik niet meer nodig, stond keurig overeind. Was wel ongeveer 1 uur weg, boodschappen 10 minuten en toen genieten.
Daarna Willem weg en hij was net op tijd voor de vrienden.

Na eerst een lekkere fles champagne om te vieren dat de controle positief was, zijn we lekker uit eten gegaan bij een Grieks restaurant op het eiland, we hebben een tappa menu besteld en als je denkt dat je daar niet vol van kan zitten dan geef ik je het adres wel. Zelfs geen plek meer voor een toetje.
Als extra toegift, prachtig weer en we hebben tot ongeveer 10 uur buiten bij het restaurent zitten smikkelen.
Daarna uiteraard klaverjassen, de meiden hebben deze keer gewonnen en om ongeveer 2 uur hielden we het voor gezien.

Met een zieke man in huis en een komende paasbrunch met vrienden ben je wel even bezig.
Kippesoep maken voor je man, verzinnen wat en hoe voor de brunch, tussendoor beesten verzorgen en ook mijzelf, huis en noem maar op, o ja nog het tafelkleed strijken, ja dan ben ik voor mij doen druk.
Ik weet wel dat toen ik 60 uur per week werkte ik het druk had, maar na alle ellende is dit voor mij al druk. Ik wou dat het weer 2 jaar geleden was.

Dit geldt echter niet voor vrienden.

Brunch menu,
zalm
paling,
diverse italiaanse en spaanse worstsoorten,
aardappelsalade
zalmsalade
diverse kazen
diverse pate's
een soortement van kaviaareitjes maar dan van een andere vis
roggebrood met kaas
gemarineerde garnalen
eitjes door Es versierd
voorgebakken broodjes
paprika's gevuld met kaas

En uiteraard
2 flessen champagne

We hadden gezamenlijk besloten om geen toetje te doen, is na al het andere veel te veel.
Maar ik kon aan de eerste Hollandse aardbeien niet voorbij gaan. Er was een kraam in het dorp en ik mocht eerst proeven, lekker zoet, lekker op een stukje brood en als toetje gedipt in warme chocoladesaus.
Dit is een gezamenlijk arrangement met vrienden en we hebben 2e paasdag nodig om uit te buiken en dik te liggen (uitspraak van Mike)

Ik weet dat Nadir een fruittype is, maar vandaag bleek dat ook 1 van de katten aardbeien lekker vind, of ik heb gekke beesten of het komt nu door de volle maan en is het daarna over.

Een poos geleden heb ik jullie verteld van de gezamenlijk actie van de katten om een zware pan open te krijgen en dat ik te laat was met de camera. Sindsdien heb ik mijn eigen, die altijd gereed ligt en binnen een seconde te gebruiken is. Vandaag maar een eenmanskatactie op de foto gezet. Pas na het maken hiervan, heb ik foei gezegd, wel inwendig lachend.
Italiaans eten blijkt ook voor katten heel aantrekkelijk te zijn, zo zie je, beesten zijn ook niet kieskeurig en houden van afwisseling.
Als dank kreeg ik een behoorlijk hard kopje

Voor mij heel veel, al de engels die ik van dierbaren heb gehad toen ik ziek was en zelfs nu nog, hebben voor mij veel betekend. We hebben o.a engelen op onze schouders, in huis, in de tuin en aan de sleutelbos.
Nu Willem en ik vandaag onze trouwdag vieren gaan we naar restaurant de Engel, want Willem zei: ik ga met mijn engel naar de Engel.
Bovendien een vaas met 28 rode geurende rozen in huis

dank je engel

Heb het vorige verhaal - over de katten samen sterk -ook gisteren aan Willem verteld, ook dat ik de camera niet kon vinden en dat ik hem toen ik hem gevonden had, het hele gebeuren al over was.

Reactie:
je had er toch niets mee kunnen doen, want de camera staat op handmatig en dan moet je eerst alles instellen.
Contra-reactie:
ik, helemaal stil. Daarna, OH, vind ik niet leuk
Gevolg:
ik een eigen camera.

Ik wilde een gewone klik, klak, desnoods maar met een rolletje, maar volgens Willem was dat een heel verkeerd beeld (vooral ook na bezoek op internetsites), nu een kleine digitale. Dit kleine digitale toestelletje (past in je zak, of hang je in een hoesje aan je riem) ligt nu op de tafel naast me, gereedklaar, is een professionele camera met veel mogelijkheden en zeer goede lenzen. Voor mij is het vooral belangrijk, snel foto's maken indien nodig en goede kwaliteit. Dat blijkt deze ook te kunnen doen.

Voor de geïnteresseerde, het is een Sony Digital Still Camera, DSC-P200, handgrote, LCD-scherm, 7.2 megapixels, automatische instelling, zoomfunctie, binnen 1 seconden weergave en mogelijkheid voor nieuwe foto, accu en nu weet ik het niet meer. Ook nog een memory-stick van een halve gig, zodat ik meer foto's kan maken of verpesten.

Ga ik wellicht ook naar Blijdorp, niet alleen als toeschouwer maar als een fotograafje.

en uiteraard door Willem laten fotograferen. Ik, als het te lang ging duren onderwijl met andere mensen kletsen. We wisten het niet, maar we waren er wel op tijd. Voederen van de beesten. Heel bijzonder was het voederen van een "woestijnpoema". Aan een blok ongeveer 3 meter van de grond een groot stuk vlees hangen en ja hoor, in een spurt erop af en springen en met vlees in zijn bek onder de bosjes. Uiteraard nog bij onze favorieten geweest, prairyhondjes, stokstaartjes, wolven, leeuwen, olifanten, tijgers en hyena's.
Het was ondertussen al zo laat dat we niet meer bij de giraffen zijn geweest, maar we hebben een abonnement dus dat doen we de volgende keer wel weer.

Resultaat van een paar uur lopen en fotograferen "voldaan, een beetje moe, maar heel tevreden".

Het is altijd wel weer gek als je de kerstboom aftuigt (vooral zo'n grote) en de kerstspullen hebt opgeruimd, dat je huis ineens veel en veel groter is.
Omdat ik hier al jaren ervaring mee heb, gisteren veel bloemen gekocht om de lege plekken even op te vullen en van wat anders te genieten.
Willem is weer helemaal gelukkig, het is januari en alles wordt weer normaal.

Voor alle lezers een gezond en gelukkig 2006.

Na deze dure maanden ben ik alleen maar een kraai die op voordeeltjes uit is.
Vooral bijzondere eetdingentjes die dan omdat de feestmaand over is voor de helft en zelfs voor 70% zijn afgeprijsd.

Ik ben wel zo, dat ik enkel dingen koop die we altijd gebruiken. Dus vandaag ook weer zo, lekkere pesto's, gemarineerde pepers, artisjokharten, sauzen etc. (houdbaar t/m 2007) van bijzondere merken, bijv. Jamie Oliver, jammie.

Ik heb mijn wagen vol geladen, vol met lekkere dingen, zing maar mee.

Nu Willem weer een nieuw objectief heeft en deze nog moet uitproberen, gaan we deze week even naar Blijdorp.
Ook hebben wij na 2 dagen behoorlijk en veel eten, toch wel uitbuiken en dikgelegen, was het wel heerlijk om even bij te komen. Maar nu dan maar weer een keer iets anders. Dus straks sjaal om, dikke jas en gaan met de ....... Ook naar de nieuwe gorillaman.

k ben geen voorstander van verplichte zaken. Voor de goede vrede ergens naar toe en het dan maar uitzingen.

Vandaag hadden we een familie-bijeenkomst bij Ad. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik het fantastisch naar mijn zin heb gehad, veel gelachen en lekker gegeten.
Als Ad en Willem bij elkaar zijn dan kan je je maar beter bergen, of anders pies je in je broek van het lachen, of ga je je in een kastje zitten schamen.

Het was voor mij en mijn ventje een geslaagde avond. Alhoewel Willem met zijn bitje toch wel meer soep heeft gegeten dan gewoonlijk.

Gisteren enkel een roos voor Niek en voor Willem gaan kopen, thuisgekomen met een auto vol spullen. Wel hele leuke tafellampen, de prijs durf ik niet eens te noemen. Heel leuk, 3 op de grote tafel met ook kerststerren voor niets
Cees wilde wat kaarsjes, ik had nog wel een doos vol.

Als je altijd bij dezelfde zaak komt, en ze willen spullen kwijt, de eigenaar is er, dan laden ze de wagen vol. Ook nog zaken die je niet gekocht hebt, en ook nog een roos omdat ik zo lief ben.

Dat na al het afbieden, toch nog wel lief.

Zou het dan toch zo zijn dat ik echt wel lief ben in plaats van een leeuwin.?

Je kan echt wel spreken over een boom. boehee hij is groot, Ongeveer ruim honderd of zelfs meer lichtjes erin.
Het is dat ik nog van mijn moeder kerstballen had en uiteraard van mij nog heel veel kralenslingers en engels, anders was het wel erg sober geweest.
In mijn idee kon de boom wel in een pot, maar niet, dus naar de bouwmarkt en een speciepot van ongeveer 1 meter doorsnede moeten kopen, verder ook nog een flinke zak aarde erbij, maar al met al is het wel heel erg mooi geworden.

Dit is echt de grootste boom die we ooit hebben gehad.

De reactie van Willem was alleen maar, waar moeten we dat ding inzetten, en nee de pot is te klein, dus haal maar een andere, vandaar de speciepot.

Uiteindelijk vindt hij het toch wel leuk, zoals ieder jaar en ik ben blij.

Alhoewel sommigen zullen denken dat dit over Willem en mij gaat. Nee dus, dit gaat over de oude beestenboel.

Voor Nadir, onze oude hond, een speelgoed varken met een klein geluidje, hij is nu al een hele tijd aan het spelen in plaats van te slapen.
Voor de oude katten, Sylvester en Eek, 2 dennenappels, ze slaan ze door het hele huis. Ook tussen Nadir's poten door en ik word omver gelopen door Nadir, zo is hij aan het spelen.

Wat ons actief zijn betreft, Willem vanavond weer spinnen en ik ben al op ons fitnessapparaat geweest.

Dus heel ons huis is vandaag actief. Boeheeee

Wellicht morgen toch maar een rustdag inlassen.

Nu Sinterklaas over is en uit het land is vertrokken, moet er natuurlijk wel begonnen worden aan de voorbereidingen voor de Kerst.
Een boom gaan kopen, en Willem overhalen deze netjes binnen te zetten.
We hebben hier pas 28 jaar een strijd over, maar iedere jaar een Kersseboom, met veel lichtjes.
Ook wel iedere jaar commentaar over de troep in de auto, die hij vervolgens wel opruimt terwijl ik de boom optuig.

Alvast verzinnen wat we met vrienden gaan eten, en dan even naar de ISPC Breda om cullinair in te kopen.
Dit moet je zeker niet een paar dagen voor de Kerst doen want dan sta je ongeveer 1 uur voor de kassa te wachten. Alle grote restaurants slaan hier in, soms met meerdere karren. Dus dit moet zeker 1 1/2 week voor Kerst wel gebeuren.
Planning voor de Kerst is, de week ervoor de boodschappen binnen, zaterdag voor Kerst koekjes en cake bakken, 1e Kerstdag naar familie, 2e Kerstdag met vrienden uitgebreid dineren bij ons thuis. En uiteraard klaverjassen. De dag erna, uitpuffen in een lekker huispak, de gordijnen dichthouden en lekker helemaal niks, alleen wij 2-en. Uiteraard wel lekker de restjes opeten.

Alhoewel het soms wel hectisch kan zijn, vind ik het altijd wel een leuke tijd, maar van Willem mag je heel de maand december met alles erop en eraan overslaan. Maar ja, wie is de ....??

We hebben via het web al contact met een neef in Australie, een zus in Engeland en nu een nicht in Frankrijk.
Het wordt steeds leuker. Contacten worden aangehaald. Dingen worden over en weer bekeken en foto's worden toe gezonden.

Ik zag het eerst niet zitten om ook een web te hebben,al dat gedoe, niemand reageert, waarom?, maar nu wel heel erg leuk. Het blijkt ook dat veel meer mensen kijken dan je aan de reacties kan zien. Is toch wel een reden om te blijven schrijven.