een kort dagje istanbul

waar alleen de beesten blij mee waren. Wij dus niet, om 4 uur was ik al wakker maar ik had Willem beloofd niet alleen eruit te gaan, vanwege de vorige keer, blij dat de wekker afging om 6 uur, want een vrouw heeft ook wel eens heel hoge nood. Voor half acht in de wagen en karren maar, binnen 40 minuten bij Antwerpen ging goed en toen,staking van trein- en buschauffeurs, eindelijk na 4 uur rijden in Brussel, vliegveld overhoop, parkeergarage praktisch niet te bereiken, dus te laat en vliegtuig weg. Een ongeintereseerde dame deelde ons mede dat er wel een volgeboekt vliegtuig later zou vertrekken en dat er i.v.m. de onbehaalbaarheid van Brussel wellicht nog plaats zou zijn. De onbereikbaarheid werd ook constant omgeroepen in diverse talen.
Wij naar buiten, ik huilen, Willem grauw toch maar even overlegd en even terug om te vragen hoe of wat.

Een vriendelijke en gestresste jongeman deelde ons mede dat we op een wachtlijst konden komen voor een vlucht aan het eind van de middag of we konden wellicht geboekt worden voor een vlucht naar Ankara daarna 1 1/2 uur wachten en dan door naar Istanbul. Ik ondertussen helemaal kapot, maar het overwegen waard.
Totdat we hoorde dat dat ons even 900 euro extra zou gaan kosten, want ons retourticket was ook geannuleerd. Konden ze niks meer aan doen. Dus nog een paar uur wachten om te kijken of er passage was of boeken voor een lange omweg, of naar huis.
Gezien mijn gezondheid en de financien, ik was ondertussen misselijk en duizelig, dan maar naar huis.
Maar wat dachten jullie van Willem, eindelijk een parkeerplek, in een stress, ik in een rolstoel, koffer mee en hollen naar de terminal. Petje af ventje je bent een kanjer.

Bedankt Turkish Airlines voor de service. Lekker mensen dubbel laten betalen voor een retourvlucht en ze niet de kans te geven zelf nog een heenreis te boeken.