Na toch wel een heftige week

met dingen regelen, ordenen en verzorgen lig ik nu toch wel heel lekker in mijn nieuwe slaapkamer. Een nieuw bed, nog niet mijn mandje, maar ze zeggen dat dat altijd even moet wennen. Nieuwe kastjes, nieuwe lampjes, veel groter bed, nieuwe hoezen, nieuwe TV, DVD recorder, opgeruimd en weggegooid en ga zo maar even door.
Het meeste werk is natuurlijk door Willem gedaan, maar je weet hoe het gaat, je gaat gewoon toch een beetje meedoen, dus ik heb weer spieren gevoeld die ik dacht niet meer te hebben.

Dankzij Esther en Mart en uiteraard Willem kon ik vrijdagavond helemaal uitgepierd naar bed, heb geloof ik ook 10 uur geslapen, zo moe was ik. Voor dat alles er is bedenk je je allemaal dingen, is het bed niet te groot, is er nog plaats voor nachtkastjes enz.?
Alleen van het bedenken van al soort gekkigheid word je al moe.

Gisteren de slaapkamer ingewijd, nee, niet wat jullie denken, teveel spierpijn, met een fles roze champagne en lekkere hapjes, daarbij filmpje gekeken en toen licht uit en slapen.

Verder nog de reis naar Istanbul definitief geregeld, waren weer wat haperingen vandaar.

Volgende week probeer ik me rustiger te houden, alhoewel de Opel moet naar de garage, Willems brillenglas is kapot, Suse komt, Niek komt, huisarts komt, Klaaske komt en de rest zie ik van de week wel op me afkomen.

Ik heb het druk, ben blij en ik leef en geniet met volle teugen.