Archieven van september 2008

en ook nog tot rust te komen, dat is waar iedereen in deze hectische tijd wel even behoefte aan heeft. Dus gisteren zijn Willem en ik naar een mooi historisch monumentaal stadspark geweest met prachtig aangelegde paden en heel oude bomen, bankjes, waterpartijen en vol met bloemen.
Vroeger liep ik hier al met mijn moeder en kwamen we allebei tot rust op een bankje.

Het is hier ook heel erg rustig want het is een begraafplaats, nl Crooswijk.
Hoe gek dat het ook klinkt, hier zijn ook speciale wandelroutes langs monumentale beelden, de aanleg van het park is ook beschermd.

Volgende week hebben Willem en ik een rondleiding om de graven te bekijken die mogelijk zijn en een graf te reserveren.
Ik wil onder een boom.
Het duurt nog even, maar je kan maar van te voren reserveren. Ze hebben ook een Engeltjespad, dus wie weet.

Liever in een park dan op een open vlakte achterin, zonder boom.

Als iemand dan in de buurt is en even rust wil hebben dan kunnen ze t.z.t. even komen buurten. Kan dan alleen niet zeggen "de koffie is klaar".

met dingen regelen, ordenen en verzorgen lig ik nu toch wel heel lekker in mijn nieuwe slaapkamer. Een nieuw bed, nog niet mijn mandje, maar ze zeggen dat dat altijd even moet wennen. Nieuwe kastjes, nieuwe lampjes, veel groter bed, nieuwe hoezen, nieuwe TV, DVD recorder, opgeruimd en weggegooid en ga zo maar even door.
Het meeste werk is natuurlijk door Willem gedaan, maar je weet hoe het gaat, je gaat gewoon toch een beetje meedoen, dus ik heb weer spieren gevoeld die ik dacht niet meer te hebben.

Dankzij Esther en Mart en uiteraard Willem kon ik vrijdagavond helemaal uitgepierd naar bed, heb geloof ik ook 10 uur geslapen, zo moe was ik. Voor dat alles er is bedenk je je allemaal dingen, is het bed niet te groot, is er nog plaats voor nachtkastjes enz.?
Alleen van het bedenken van al soort gekkigheid word je al moe.

Gisteren de slaapkamer ingewijd, nee, niet wat jullie denken, teveel spierpijn, met een fles roze champagne en lekkere hapjes, daarbij filmpje gekeken en toen licht uit en slapen.

Verder nog de reis naar Istanbul definitief geregeld, waren weer wat haperingen vandaar.

Volgende week probeer ik me rustiger te houden, alhoewel de Opel moet naar de garage, Willems brillenglas is kapot, Suse komt, Niek komt, huisarts komt, Klaaske komt en de rest zie ik van de week wel op me afkomen.

Ik heb het druk, ben blij en ik leef en geniet met volle teugen.

de reden, Willem weer een nieuwe opload, download, offload, of hoe je die dingen ook wilt noemen. Het komt er wel op neer dat mensen niet kunnen reageren, maar wel per mail:
Vandaar nu maar even zo, is ook wel lachen, weer even iets anders.

Van Caroline op"mede dankzij lieve mensen"
Yok, var kafta agn (nee, ik heb hoofdpijn)

Van Mike op "de belgen doen het beter"
Under the circumstances it's one of the best birthday presents, I could wish for.
Don't forget to tie her up the night before.
Thanks Mike, I love you to.

Dus voor de vakantie ga ik met hoofdpijn naar bed en dan vastgebonden worden en dan in de ochtend hoofdpijnvrij en los naar Brussel en dan Istanbul.
Ik ben helemaal voorbereid..............heeft iemand nog een veilige slaapplek!!!!!!!

met lekkere hapjes. Dat gaan we doen.
Volgende week wordt ons nieuwe bed geinstalleerd, nu al een nieuwe TV en van Willem een DVD recorder met dolby-surround gekregen. Dus lekker in de nieuwe boxspring met elektrische bediening, een glas champie en een leuke film.

Eerst vrijdag het bed, dan nog kijken naar de ruimte die we hebben voor tafeltjes aan weerszijden, ook maar nieuwe verlichting op zaterdag aanschaffen en dan hebben we een nieuwe slaapkamer.
DUS zondagavond zijn we niet te bereiken, lekker lounchen en genieten.

Ik voel me net een prinsesje.

PS
Nadir krijgt ook een nieuw dekbedovertrek in de kleur van de boxspring. Hij is gek op de kleur blauw, dus ook voor hem dan maar genieten, neem wel extra botjes mee, zodat hij niet aan onze hapjes komt.

om ons heen, zijn we de afgelopen week doorgekomen. Veel mails, smsjes, telefoontjes, lifebezoekjes, kaartjes en een engel hebben heel erg geholpen in de toch wel angstige en emotionele week.
Sta je gepakt en gezakt om naar Istanbul te gaan en dan lig je uiteindelijk in het ziekenhuis. Het is bij de specialisten niet bekend wat de reden hiervan was, ze denken wellicht te druk gemaakt en een lever die niet genoeg suikers aanmaakt, maar het is alleen maar raden. Nu alleen maar blauwe plekken en een gebroken rib, dus dat gaat ook wel weer over.
In oktober maar weer naar Istanbul - september is ramadanmaand dus dan maar niet - en dan heb ik mijn taal weer opgehaald uit het boekje.

Zit je in het boekje te zoeken naar woorden voor eten, logies en wat verder van belang is dan kom je al doorbladerend ook het volgende tegen:
Seninle yatmak istiyorum, burda degil, hosjoena gheittie mie?
vertaling
ik wil met je naar bed, niet hier, en vond je het lekker?

Dat hoef ik in ieder geval niet te leren, ik zeg gewoon, ga je mee ventje we gaan naar bed.
Scheelt weer.
Op naar de volgende reis en hopelijk zonder al die gekke niet te verklaren zaken,
lieverds nogmaals bedankt