het ene met gemak maar het andere
Ik loop nu heel gemakkelijk door het dorp en omstreken met mijn kale kop.
Waarom ook niet, iedereen weet het, zelfs voor dat het tot ons was doorgedrongen werden we al met vragen geconfronteerd. Dus je hoeft je niet te verbergen voor de omstanders. Al moet ik wel zeggen, dat het zonder haar met die wind toch wel koud is, maar daar heb ik vesten met een capouchon voor, zoals de rappers, weet jeeee.
Waar ik nog wel even moeite mee heb is de combinatie van een rolstoel en mijn biljartbal, alhoewel ik krijg al weer dons, wellicht toch krullen, of gewoon weer stijl haar? Och, ik voel me geestelijk en lichamelijk steeds sterker, dus ik zal de volgende keer, als er niet te veel wind staat en het niet te koud is, wel met mijn dons beklede biljartbal in de stoel.
Ik zou jullie verder ook nog op de hoogte houden, dus hier komt het:
een paar dagen geleden met de wind, ik gewoon toch naar buiten om boodschappen te doen en erg veel moeilijkheden gehad met ademen.
vandaag nog een sterkere wind en ook nog regen, maar ik realiseerde me, dat als ik nu niet gewoon naar buiten zou gaan, ik voorlopig niet meer buiten zou komen en dat de drempel ook hoger zou komen te liggen.
Zien jullie me als een huismus/vrouw? Zo ja, dan krijgen jullie klappen.
Nergens last van, dus toen nog maar een extra rondje rondom de auto gelopen in de volle wind.
Het gaat langzaam, maar het belangrijkste: het gaat.
1 reacties
Laat een reactie achter
Links

Zo is het maar net. Ook met kleine stapjes kom je vooruit.