Archieven van juli 2007

We zouden afgelopen woensdagavond naar Blijdorp gaan om te kijken hoe de roofdieren werden gevoerd, maar het weer viel erg tegen dus maar niet gegaan.
Ik was voor die woensdag wel verstandig geweest om een rolstoel te bestellen, want mijn benen zijn heel erg moe en kunnen niet door de hele tuin lopen, zelfs niet voor een kwart of minder en als bijkomstig voordeel Willem hoeft niet constant met een paar kilo op zijn rug te lopen. Was wel even een stap om hiertoe te besluiten, maar doe je het niet dan zit je bij de ingang enkel maar naar de vogels te kijken, gaat ook vervelen.
We hadden samen afgesproken om het a.s. woensdag dan maar te gaan doen, de weersverwachtingen zijn dan goed en er gebeurt nog het e.e.a. dus ik vandaag even Blijdorp gebeld voor een rolstoel. Niks,nadda, alles al gereserveerd.

Zit je dan onder uitgezakt in je luie stoel met het idee dat je morgen je lekker gaat optrutten en naar beesten kijken en het zou niet doorgaan.

Nou ikke niet.
Diverse mensen gebeld en uiteindelijk bij een verzorgingstehuis hier in Oude Tonge terecht gekomen en mijn verhaal verteld. Ik kan morgenmiddag een rolstoel op komen halen en de volgende dag terugbrengen. Wellicht ook wel een betere dan in de dierentuin.
Dussssss ik ga me optrutten en lekker naar buiten morgenavond.

Na de chemo's ben ik toch wel heel erg kaal, op sommige plekken helemaal glad en op andere plekken heb ik nog wat haren, die er toch wel een beetje gek uitzien tussen het kale.
Ik heb het met Willem al over gehad om naar een echte barbier te gaan en goed glad te laten scheren. Niek was hier en zei gelijk oh dat doe ik wel want zoals nu lijk je wel een dalmatier.
Bedankt hoor meis, woefffffffff

Gisteren samen met Willem naar de specialist geweest om het oordeel van deze man aan te horen.
We wisten al dat de uitzaaiingen in de lever al heel sterk verminderd waren maar van mijn longen wisten we niets. Nu ook hier is het STERK VERMINDERD.
Ik begin nu een beetje te lijken op mijn engeltjes, wellicht kan ik straks ook nog vliegen.
Het is toch wonderbaarlijk hoe na 2 chemo's mijn toekomstverwachting ineens weer vergroot is, het is haast niet te bevatten.
Dus Barcelona en Kenya, pas maar op want wij komen er eerdaags gewoon aan.

Nog bijkomend goed nieuws is, dat als na de 4e chemo uit de onderzoeken blijkt dat het onder de knie is, de volgende 2 chemo's op dat moment niet meer nodig zijn.
Deze worden achter de hand gehouden voor het geval het later in de jaren nodig mocht zijn. Ze kunnen maar een beperkt aantal behandelingen geven, want anders wordt je hart aangetast en dat kunnen we natuurlijk niet hebben.
Nog even ter herinnering: genezen kunnen ze het niet, maar wel stoppen of verkleinen. En dat lijkt nu heel erg goed te lukken

Vanmorgen al vroeg naar het ziekenhuis om een aantal onderzoeken te doen na de 2 chemo's. Dus een echo van de buik en voornamelijk de lever en dan nog een longfoto.
Niek heeft mij gesteund en gereden.
De echo is het belangrijkste want zonder lever kan je niet leven, maar ik zou pas woendag bij de specialist de uitslag krijgen.
Nadat ik heel flatteus in onderbroek (maar geen string aangedaan) en schoenen eindelijk op het bed lag voor het onderzoek, was de radiologe behoorlijk aan het duwen en moest ik ook verschillende standjes uitvoeren.
Na het onderzoek was de opmerking "IK KAN HAAST NIETS MEER VINDEN"
Jullie, begrijpen het, ik helemaal in tranen, de radiologe gekust, nog even blijven uithuilen en nog eens extra gevraagd, zeg het nog eens. Ja, ik had het goed gehoord.
Daarna samen met Niek al huilend en huppelend het ziekenhuis uitgelopen.

Toch wel een tijdje een onwerkelijk gevoel gehad, maar ik ben nu echt in de wolken, en dan zei de specialist 2 maanden geleden, "ik weet niet of je de chemo's lichamelijk aankan". Ja dus, kom maar op met de volgende want de rest moet ook nog even wegggggg.

De reden hiervoor is dat alles eigenlijk wel goed gaat. Wel nu erg verkouden en door de wind heb ik het benauwd, maar ja wie niet.
Ik kan iedere keer wel vertellen hoe goed het gaat, maar als jullie niets horen dan houdt dat in dat het gewoon goed gaat.

Wat ik me wel afvroeg was of jullie door het volgen van onze blogs het idee hebben dat jullie voldoende op de hoogte worden gehouden, of dat jullie hierover een ander idee hebben. Ik heb zelf gekozen om het via het blog te doen en niet via een dagboek.