Archieven van augustus 2006

Nadat ik verleden week al gemerkt had dat er iets bij de Postbank niet goed zat en na controle van de reserveringen, die ineens verdwenen waren, vandaag toch maar in de telefoon geklommen.
Eerst naar de Belastingdienst, want die stond in de reservering, maar ja nergens meer te vinden.
Nou moet je geen ruzie krijgen met de belastingdienst, want dat verlies je altijd en kost je daarnaast ook nog extra geld.
Na diverse keuzemenu's eindelijk een persoon te pakken gekregen, die het nog even zou nakijken. Hieruit kwam naar voren dat er geen betaling in de genoemde periode was binnengekomen.
Vervolgens het keuzemenu van de Postbank en na enige tijd weer een persoon, ook even laten nakijken, maar kon alleen maar aangeven dat in de genoemde periode geen betalingen waren verricht.
Vervolgens even op kantoor naar Girotel gaan kijken, na eindeloos wachten achter de computer, kreeg ik eindelijk aansluiting en kon ik mijn gegevens ophalen, dacht ik.
Terwijl wij al jaren Girotel hebben, bleek ineens dat zij dachten dat onze gironummers veranderd waren, terwijl ze aangaven welke gironummers van Girotel gebruik konden maken, tegen betaling.

Kunnen jullie het nog volgen?

Vervolgens weer de Postbank gebeld en na het zoveelste keuzemenu iemand gekregen, die wist te vertellen dat ik met een ander nummer moest bellen, nl. Telebankieren Postbank.
Dus wat doe je, bellen, wederom een keuzemenu en na een paar minuten een meneer die ook nog even alles nakijkt en mededeeld dat hij het ook niet begrijpt, maar dat er wel een flinke storing is geweest, waardoor een aantal gegevens verdwenen en niet meer te traceren zijn.

Vervolgens weer het keuzemenu van de Belastingdienst, na een paar minuten een persoon, waaraan ik vriendelijk verzoek mij met de eerstgenoemde persoon door te verbinden. Na een paar problemen is dat gelukt en kon ik mijn verhaal doen.
Het gevolg: aantekening in het dossier dat er later betaald wordt en als er dubbel betaald wordt een directe terugstorting zal plaatsvinden.

Zo kom je je dag wel door.

Vandaag hebben we voor mij een bromscooter gekocht. Hij lijkt op het plaatje hiernaast maar is helemaal zwart met wat extra dingen erop.
Ik liep er al een hele tijd aan te denken omdat ik het eigenlijk nonsens vind om voor een paar boodschappen de auto te pakken, maar ja het lopen en fietsen gaat eigenlijk nog niet zo geweldig.
Na afloop ben ik uitgepierd en dat is dus ook niet de bedoeling.
Maar vanaf volgende week ga ik dus boodschappen e.d. doen op mijn scooter. Er is ruimte voorin om ook een grote boodschappentas er op te zetten.
Verder wil ik hem gebruiken om bij lekker weer in de polder te rijden en foto's te maken.
Wellicht ook samen met Willem fietsen, dat wil zeggen Willem op de fiets en ik ernaast op mijn scooter.
Lijkt me ook wel leuk.

Dus iedereen in de buurt het is nog wel even oppassen geblazen totdat ik het idee onder de knie heb, dat ik niet gelijk gas moet geven en moet remmen.

Ik ben met mijn verjaardag gigantisch verwend, met engels, sieraden (want die had ik nog niet),
make-up set en veel telefonisch ingezongen boodschappen, de een iets valser dan de ander en uiteraard ook lieve kaartjes. Willem zong mij 's ochtens al wakker met alle variaties die hij kon bedenken en ik kon alleen maar na zijn hieperdepiep "hoera" roepen.

Zondag lekker met vrienden Indisch gegeten en zitten klaverjassen.

Maandagmiddag kwamen we in de tuin en toen stond er een grote ingebonden palmboom, daarna Niek met Corrie voor de deur staan zingen en danspasjes aan het maken. Het bleek dat de palmboom van Niek af kwam.
Het is ook niet zo'n kleintje ook, ongeveer 2 1/2 meter nadat we het touw hadden losgemaakt,
dus nu moet er gezongen worden
"oh, palmboom wat zijn je bladeren wonderschoon" het lijkt wel of ik in Spanje zit.

Nu nog het zonnetje terug.

Zoals de lezers wellicht gezien hebben, zouden we zaterdag naar Nel gaan om Willem's moeder haar verjaardag te vieren. Helaas is er wat tussengekomen. Ma is namelijk van de week in het ziekenhuis opgenomen en krijgt nu allerlei onderzoeken.
Els uit Engeland is wel overgekomen, maar niet voor een feestje maar voor een ziekenhuisbezoek.

Terwijl ik Indisch aan het koken was voor vrienden viel vervolgens de stroom uit en deze ging vandaag pas rond 10.30 uur weer aan.
Dat vind ik op zich niet het allerergste maar ik kreeg het helemaal benauwd omdat zowel het vaste als de mobiele telefoonlijnen het niet meer deden.

Willem wilde Els nog graag even zien dus die is toch op mijn aandringen naar Nel gereden om even bij te beppen. Ik was wel blij dat hij eindelijk weer thuis was.
Ik had mij wel voorgenomen dat als ik wilde bellen, de auto zou pakken en even naar Bruinisse op het volgende eiland (ongeveer 10 km) zou rijden om daar dan toch mobiel te kunnen bellen, maar dat was gelukkig niet nodig.

Ze zeggen dat het romantisch is om kaarsen te stoken, maar daar moet dan nog wel gewone verlichting bij