Archieven van juni 2006

maar na ongeveer 4 uur is het geen huppelen meer, maar strompelen.
Het was wel leuk in de Efteling, maar in je herinnering is het toch anders. Bijvoorbeeld de dansende schoentjes waar ik erg naar uitkeek, waren inmens klein, maar ja, kinderogen zijn anders.

Door al dat strompelen en spierpijn krijg ik echter volgende week weer een heerlijke,en af en toe pijnlijke beenmassage, maar dan loop ik weer beter.

We moeten in de vakantie nog zo veel, Emmen, Beekse Bergen, Maastricht en uiteraard op de woensdagen naar Blijdorp. Als je een abonnement hebt, dan kan je alle woensdagen na sluitingstijd de diergaarde in en vertellen de verzorgers hoe of wat en mag je ook een kijkje achter de schermen nemen.
Dat lijkt ons ook echt leuk, verzorging van de leeuwen en andere dieren.

Morgen gaan we heel goed aan de slag in de tuin, de piknicktafel in elkaar slaan, stoelen weggooien of buiten met een bordje, neem maar mee, of wellicht ziet de overbuurman er nog iets in en daarna onze nieuwe set neerzetten, nadat uiteraard al het onkruid weg is en het gras is gemaaid.

Ik weet niet wat het zal worden, waarschijnlijk de tafel in elkaar slaan voor de open haard.

Lekker rammen, doet me denken aan mijn moeder toen er een schouw uit moest, stonden we met zijn 2en te rammen,

Morgen gaan we naar de Efteling, heerlijk naar het sprookjespark. Naar de dansende schoentjes, lange Jan, bolle Gijs en nog veel meer . Mijn vrienden zeggen ook dat ik naar droomvlucht moet gaan. Dan rij je in een karretje rond en kom je allemaal engels en elfjes tegen. Dus dat ook maar doen. Per slot van rekening zijn engels mijn passie. Daarna naar de engelwinkel om iets voor mijn verjaardag te gaan kopen, duurt nog wel even voor dat ik jarig ben, maar.....
Het pretpark is niet aan ons besteed, we vinden al die hoge attracties gewoon eng.

Dus maar gewoon rondhuppelen en verder in gedachten houden hoe het was toen ik wat jonger was.
Wel een tijd geleden.

en zelfs nog verwend worden in je eigen huis. Onze vrienden Es en Mart hadden besloten voor ons te koken en wilde ook niet vertellen wat, alleen dat het een 3-gangen menu was.
Na een hele tijd vissen, of het witte of rode wijn moest zijn en of ik ook nog niets moest doen, kwam er totaal geen reactie.
Zij zouden alles regelen.
GEREGELD HEBBEN ZE HET. HET WAS FANTASTISCH.
Buiten het feit dat we verschrikkelijk goed met elkaar omgaan.

Menu
salade met in knoflook en nog andere kruiden gebakken garnaaltjes,
dun gesneden filet van vis, gekruid, opgerold en gebakken, met krieltjes en fijn gesneden worteltjes, fijngesneden gourgette en daarover heen fijn gesneden nootjes,
daarna ijs met aardbeien, eerst wilde ze iets doen met in suiker gemaakte appels erbij, maar vanwege Willem's suikerziekte, hadden ze toch besloten enkel aardbeien bij het ijs te doen.
Dit alles werd begeleid door een voortreffelijke witte wijn en veel gelach en bij het dessert ook nog een dessertwijn.
Daarna van ons koffie en gebak.

Ze zeggen wel eens "VAN JE VRIENDEN MOET JE HET HEBBEN" dat blijkt.

De meesten die bij ons komen eten vinden ons eten erg lekker. Op speciaal verzoek van Willem is er draadjesvlees en gehaktballen door mij gemaakt.
Terwijl wij lekker aan het eten waren was de oude Eek de restjes aan het eten.

Het is een oude vetbek en gek op mijn vlees dus in het vervolg zal ik wel wat meer braden voor Eek, ach als je OUD bent, wil iedereen toch nog extra verwend worden.

Tegenwoordig zie je steeds meer mensen tegen je praten, langs je heen lopen in een supermarkt, bij de bakker, en dan houden ze hun zonnebril op, soms moet bij hun even het leesbrilletje omhoog om het boodschappenbriefje te lezen, en daarna weer gelijk de zonnebril.

Wellicht heeft dit te maken met rode ogen van het huilen, of om iets te verbergen en je niet recht in je gezicht of ogen kunnen en willen kijken.
Zijn we nu al zover dat we ons achter zoiets moeten verschuilen, wellicht is het nu mode?
Ja, dat zal wel, op de TV zie je niets anders.

Nou ik niet, als ik met iemand praat en zelfs als ik de zon recht in mijn ogen heb dan gaat mijn zonnebril af en ga ik iets schuiner staan.
Is dit oud fatsoen of ben ik een beetje een ouwe trut?

Willem is helemaal gek van fotograferen en heeft nu een cursus bij het LOI, voor deze week moest hij een tegenlicht opname maken en bij verschillende instellingen, daarna is hij gewoon voor de leut nog even de polder in geweest.
Aangezien dat hij altijd zegt dat mijn kleine camera ook heel goed is, zat ik op een gegeven moment ook te verzinnen of ik dat ook kon.
Hiernaast het resultaat, een foto met tegenlicht( klik er maar op voor een grote afbeelding). Het lijkt wel of mijn engels zweven, Helaas was het tegenlicht zo fel, dat je haast niet de doorschijnende vleugels ziet, en de ene engel die op een glaze bol zit lijkt gewoon stabiel in de lucht te hangen.

Ach ik wilde toch altijd al rondvliegende engels

Na die paar echt tropische dagen en een paar zieke beesten, is alles weer in orde. De temperatuur is met ongeveer 13 graden gezakt naar nu, ongeveer 20 i.p.v. 32,5 graden
Nadir ligt te rollebollen, Syl kan weer normaal ademhalen en Eek is niet van mijn schoot te slaan.
Dus alles normaal in huize Kooij.

Het was ook wel nodig om het weer normaal te hebben, want na een paar dagen RIDDEREN heb je het wel gehad, alhoewel de vloer is nu wel heel erg schoon.

Na een hele poos slecht weer, gaat het ineens weer andersom, van ongeveer 17 graden met veel regen, hebben we in Oude Tonge het warmterecord van Rijnmond gewonnen van 32,5 graad in de schaduw.
Daarnet even heel vroeg boodschappen gedaan, en al de kreunende mensen aangehoord.

Eerst te koud en geen zon, "ik kan niet lekker in de tuin zitten", nu veel te warm "ik blijf maar binnen".

We zijn geloof ik wel dyhards, gisterenmiddag nog in de tuin gewerkt, Willem grasgemaaid, dusssssss
Daarna wel naar binnen, maar toch.

Alhoewel we alles in huis tijdens zonuren dicht houden hebben de ouwetjes het toch wel benauwd.
Gelukkig hebben we op de slaapkamer airco, alleen moeten ze er nog even aan wennen.
Dus beneden hijgen en dan boven bijkomen, denken wij mensen.
Maar helaas
Het zit in hun idee zo, dat het beneden koeler is en boven heter.
Wellicht straks met lekkere kaasbrokjes toch meelokken. Het is per slot van rekening ook bij Eek gelukt om die op schoot te krijgen, nu hem er nog iedere keer vanaf krijgen.

In dit geval bedoel ik niet dat ik nog steeds erg rood haar heb, want dat is nu blauwzwart.
Maar we hebben heerlijk een paar uur door de polder gereden zonder dak en toch wel iet te wat verbrand. Natuurlijk ook nog een patatje gescoord, hoort erbij.
Net ingesmeerd maar het werkt nog even door, dus morgen rustig aan met de zon.
Alhoewel we willen om ongeveer 9 uur in Blijdorp zijn om de ergste drukte voor te zijn, dus het zal wel helemaal mis gaan, dus wellicht morgen toch weer rooig, zonder verf.

Na 13 jaar is onze kater voor het eerst op schoot komen zitten. Het heeft wat inspanning gekost om hem uiteindelijk zo ver te krijgen maar gisteren is het dan toch gebeurd. Iedereen zou zeggen "pak dat beest op en zet hem op je schoot", maar dat is levensgevaarlijk met al die uitgestoken nagels van hem. Hij moet het dus echt uit vrije wil doen.
Het is een paar maanden geleden al begonnen met mij te "stalken" en steeds achter me op de stoel te liggen.
Nu is het dus werkelijkheid en hij vondt het zo fijn, dat hij lekker ging liggen slapen en het waarschijnlijk meer zal doen.

Dus ja, 13 is een geluksgetal

Na een kleine 2 uur rijden toch eindelijk in de Apenheul belandt. Een prachtig park en de apen genoten van het mooie weer en lagen lekker te zonnen en geen animo om wat dan ook te doen. Alhoewel toen ik een aap fotografeerde die boven op een warme rots lag, trok hij/zij de wenkbrouwen op om te zeggen je gaat me niet storen. Daarna de ogen weer dicht.
Een aantal kleine vrij rondlopende aapjes, ook met jongen, probeerde wel wat uit een aantal zakken te stelen. Oppassers met plantenspuiten stonden in de buurt om het ergste te voorkomen.

Na om 7 uur te zijn opgestaan en om 9 uur in de wagen ('s ochtends toch nog wel tijd nodig) en ongeveer nog 4 uur lopen en daarna terug, van de ene file in de andere (na 2 1/2 uur waren we thuis) was ik toch wel even blij dat ik onderuit gezakt in mijn stoel kon hangen met de benen omhoog.

Het was echter wel de moeite waard, maar ik had ook wel het idee dat de apen ons aankeken met het gevoel wat zijn dat voor apen, die witten kunnen niet eens van boom tot boom slingeren.

Ik heb al een lange tijd verschrikkelijke trek in mosselen. Dus vandaag op jacht gegaan, bij Appie niets, dus toen naar Bruinisse gereden, ook niets. De redenatie was wel grote schelpen maar verder heel kleine mosseltjes, eigenlijk nog baby's.
Toen dacht ik aan lekker gerookte paling maar was niet te betalen daar, dus dan maar niet, toen een onsje krukels enkel voor mij, omdat Willem niet van pulken houdt. Zelfs een kip moet ik voor hem slachten want hij houdt niet van kluiven.
Toen dacht ik aan de palingboer, die er vlak bij zit, en ja hij had paling, moesten alleen nog even uit de rookoven. Hoeveel verser kan het.
Ik helemaal blij, met verse paling, voor de helft van wat die ander wilde, zingend naar huis.

Sta nu wel al eigenlijk te kwijlen, want de paling is nog warm en ruikt fantastisch. Maar dit is voor morgen of zaterdag alhoewel?