Archieven van mei 2006

Als eerste donderdag lekker in de regen in de dierentuin gelopen, was buiten rustig (al de mietjes waren in de hallen), af en toe zagen we helemaal niemand, wel een belevenis.

Vrijdag toch wel even bijkomen en lekker trutten.

Zaterdag in de nieuw Astra Twin top gereden, daarna lekker gegeten, maar niet wat ik van plan was, nl. Chili, bleek 1 van de potten bruine bonen een pot witte bonen met tomatensaus te zijn. (ik kwam hier pas achter toen ik eens goed naar de kleur keek, en de bonen al in de pan lagen) Bah, maar gelukkig nog genoeg in de vriezer over.

Zondag een verstopte gootsteen met als gevolg dat ook de vaatwasser niet kan draaien.

Vandaag vroeg op en ik dacht lekker te luieren, maar om 10 uur dacht ik " er is iets wat ik moet doen, maar wat "?
Ja, hoor ik moest om 10.15 bij de therapeute zijn, was ik dus pas na 10.30 uur maar wel geholpen en gemangeld.
Daarna de ontstoppingsboer, die ik vanmorgen om 8.30 uur al had gebeld, nog maar eens gebeld, en wellicht heeft hij morgen nog een plekje tussendoor. Hoor ik morgen weer.

Ik verlang naar een onbekommerde zomer met veel mooi weer en lekker buiten ontbijten en af en toe lekker liggen zonnen, lezen op de schommelbank en een stel goede mensen om me heen en daar ook nog eens lekker mee eten.

We zijn er samen nog nooit geweest, we wilden verleden week gaan, maar toen was Willem niet zo lekker, zouden vandaag gaan, toen was ik niet lekker en verder staat er windkracht 6 a 7 en regent het.
Ik heb leuke promotiefoto's gezien en ik ben er ongeveer 40 jaar niet meer geweest.
Om andere voor te zijn "ja ik ben al over de 50", jong van hart maar van het lijf weet ik dat niet echt hoor.
Het moet nu een gigantisch park zijn, over een paar hectare, met loslopende apen en ook apen op een eiland. Lijkt mij heel leuk.
In de beginperiode heette het geen Apenheul, maar iets anders, weet ik niet meer, maar in ieder geval apen in kleine kooitjes, ik was wel onder de indruk, totdat een aap mijn hele mooie strik uit mijn paardestaart trok en er heel blij mee ging zitten spelen. Ik huilen, wat wil je als je pas, ongeveer 10 bent en denkt, oh lief troetelbeestje, ik wil er ook een Mamma, mag dat.

In het verleden, heb ik wel een poosje een jong aapje in huis gehad van de diergaarde, om die met de fles groot te brengen en toen weer terug naar de dierentuin. Wat dat betreft was het bij mijn moeder thuis een beestenbende, flessenlammeren, 2 honden, een kat, een schildpad, een cavia, een konijn en soms een ziek vogeltje wat we hadden gevonden en heel bijzonder een kalfje dat met de honden mee naar buiten ging. Voor mij was het fantastisch. Vandaar wellicht mijn fascinatie voor dieren.

De volgende poging om te gaan komt deze maand nog wel, denk ik !

Nadat ik in een periode van 5 dagen door iedereen ben verwend?
Eerst van Chantal nieuwe standaards voor mijn engels, van John bloemen, van Piet de overbuurman, radijs en sla, oh en ook nog pannekoeken. Gisteren na een bezoekje aan Piet en een terloopse opmerking wat staan je seringen mooi. Hij gelijk 2 takken gesneden, hier is mooi in een vaas.
Niekekind is met een vriendin naar de Efteling geweest en bracht 's avonds een cadeau. Een mooie elf. Uiteraard gelijk een plekje gegeven.

Verder had ik het er met Piet over dat ik het jammer vond dat ik geen oude munten van mijn en Willems geboortejaar had, mijn moeder had dat wel geprobeerd. Haalt hij een grote giga pot met centen en 5 centen te voorschijn, ik ga wel voor je zoeken, wellicht vindt ik ze wel. En ja vanmorgen 5 cent uit 52 en 1 cent uit 53, wellicht is hij daar uren mee bezig geweest. Deze gaan in een speciaal potje.

Moet ik wellicht blijven lopen of moet ik van blijdschap om dit alles maar proberen te vliegen?

Mijn moeder en ik deden nooit iets aan moederdag. Mijn moeder zei altijd "als het alleen op die ene dag aankomt dan heeft het geen waarde". Tussendoor kreeg ze alles wat ze wilde, zij was lief.
Gisteren ging ik naar de groothandel voor een bosje bloemen, zoals elke week.
Kom ik de eigenaar tegen, een kennis en zei "ik ben wel geen moeder, maar toch" het gevolg was dat ik maar aan een zekere Kees moest vragen om een gratis bos bloemen. Uiteraard gedaan.
Ook nog een andere bos gekocht, er stonden mooie rode lange rozen maar die waren erg duur, ja in deze periode en met moederdag, prijzen vliegen omhoog.

Daarna naar het engeltjeswinkeltje (niets gekocht, enkel gekeken) thee gedronken en toen ik daar vandaan kwam zag ik een bekende op het terras zitten, dus even lekker beppen.
Komt de eigenaar van de groothandel er met een vriend aan en vroeg heb je je bosje gekregen, waarop ik zei, maar niet de rozen die ik wilde.
Een moment later is hij weg zonder iets te zeggen, maar na een paar minuten komt hij terug met 20 rode lange rozen. "Voor jou, maar niet van mij, maar van mijn vriend"?
Nu staan ze in mijn moeder's vaas.

Bedankt John.

Omdat ik in de loop van de tijd, toch wel plek tekort kom, had Willem bedacht om een apparaat te kopen om al zijn CD's op computer te zetten, dan had ik wat meer plek voor mijn engels.
Gelukkig ken ik een zaakje met een lief vrouwtje die een andere oplossing had. Namelijk verhoog een aantal en dan ziet het er goed uit. Dus ik er naar toe en ze liet een aantal voorbeelden zien. Omdat ik er veel kom, ook voor een kopje thee, weer even zitten te beppen.
Het gevolg: ik kreeg de standaards mee, waarna ik vervolgens dit heb uitgeprobeerd, prachtig komen nu de beeldjes uit en zelfs nog plek voor nieuwe.
Ik weet niet wat voor ons verstandiger was, Willem zijn idee of het mijne?
Allebei kost geld.

Vandaag even langs geweest met een schade waarvan ik dacht, dat valt wel mee.
Nou nee, 1400 euro.
Gelijk gezegd dat ik een cadeaubon wilde hebben voor een etentje omdat we in nog geen half jaar zoveel zijn geweest.
Wordt nog besproken.
Wel even naar de schade gekeken die Willem heeft gemaakt verleden week, was marginaal, nemen ze gelijk mee en verder controleren ze de auto op alle plekjes, spatjes en spuiten het mee.
Ja, jullie hebben wel pech, zeggen ze dan, maar ze doen er wel wat aan. Dus wellicht toch geen kreeftdinier voor mij en voor willem lam, maar er wordt wel gezorgd dat de wagen er weer spik en span uitziet.

Maandag brengen en wellicht donderdag weer terug, dus niet meer langs paaltjes, in een bocht parkeren dan kunnen we nog wel een tijd schadevrij door. Alhoewel in de dorpskern, waar de winkels zijn, weer alles achter hekjes en paaltjes wegens een uitbreiding van het winkelcentrum met woningen erboven.
De betonwagens en tractors vliegen om je oren.
Om het lopen verder te oefenen dan maar zonder wagen of de wagen in de polder, moet dat nog even uitzoeken.

Nadat ik eind vorig jaar een schade heb gekregen op de parkeerplaats, van iemand die doorreed, in januari op een paaltje ben gereden, Willem van de week ook een paaltje had geschampt, nu vandaag terwijl ik geparkeerd stond en net de auto wilde starten ook geschampt. De mevrouw die dat veroorzaakte had het niet gemerkt, dacht dat ze over een steen reed, dus ik haar gelijk gestalkt en aangebeld, wezen kijken, geschrokken maar wel gelijk het e.e.a. kunnen regelen.

De enige die luidkeels lacht is de "schadeboer" 3 schade's in ongeveer 5 a 6 maanden. Kassa.
Willem zijn schade was marginaal, konden we zelf verhelpen, anders waren het 4 schade's geweest.

De vraag komt wel bij mij op "ligt het nu aan ons, of ligt het aan de auto, wellicht een botsauto aangeschaft?"

Allereerst alles in huis luchten, lekker alles tegen elkaar open want het is toch ineens 24 graden in huis, toen beesten naar buiten, die al redelijk snel weer naar binnen kwamen, waarschijnlijk toch ineens te warm met die temperatuurverschillen of gewoon dat ze bij mij wilde zijn?

Willem de cabrio gepoetst totdat hij glom als een spiegel en onderwijl heeft hij gebept met de buren en toen hij klaar was, ik gelijk erin met de mededeling "ik moet even boodschappen doen en ben zo terug". Reactie van Willem: blijf niet te lang weg want ik moet mijn rondje op het eiland nog even doen en ik wil met de cabrio. Dus ik heel erg snel boodschappen doen, klein rondje eiland gedaan in de knallende zon en net zo als het huis gelucht is was ik dat ook, maar dan lekkerder, haargel had ik niet meer nodig, stond keurig overeind. Was wel ongeveer 1 uur weg, boodschappen 10 minuten en toen genieten.
Daarna Willem weg en hij was net op tijd voor de vrienden.

Na eerst een lekkere fles champagne om te vieren dat de controle positief was, zijn we lekker uit eten gegaan bij een Grieks restaurant op het eiland, we hebben een tappa menu besteld en als je denkt dat je daar niet vol van kan zitten dan geef ik je het adres wel. Zelfs geen plek meer voor een toetje.
Als extra toegift, prachtig weer en we hebben tot ongeveer 10 uur buiten bij het restaurent zitten smikkelen.
Daarna uiteraard klaverjassen, de meiden hebben deze keer gewonnen en om ongeveer 2 uur hielden we het voor gezien.

Maar iedere keer op 4 mei, dodenherdenking, ben ik toch wel emotioneel.
Ik ken de verhalen van mijn ouders, die in het verzet zaten, mijn vader die opgepakt en getransporteerd is, en gelukkig ontsnapt, de vrienden die er slechter af zijn gekomen.
De 2 minuten stilte is mij met de paplepel ingegeven en nog steeds voor mij heel belangrijk.
En ook denk ik aan al de lieve mensen die ik nu moet missen door een of andere oorzaak.

Gelukkig ben ik ook blij met de mensen om mij heen die er door een bepaalde oorzaak slecht voorstonden en er nog zijn.
Wat de laatste groep betreft:
Toen ik ongeveer 20 was, zei ik puppiepower
tot ongeveer 40 nog wel girlpower
en nu maar gewoon power, iedereen heeft power nodig.

Laten we allemaal blij zijn met het leven en er volop van genieten.

Willem voor het weekend beloofd om Indisch te koken, maar achteraf geen puf, dus dan maar voor maandag beloofd. Vanochtend zo rond 8 uur stond ik rauw vlees en kip te snijden en andere dingen, op een nog nuchtere maag.
Dat is niet echt een aanrader.
Op dit moment is het midden vandaag en in de keuken ruikt het heerlijk en mijn maag is weer tot rust gekomen.
Volgende keer in de avond klaarmaken en dan de volgende avond opwarmen.

Zo zie je, op elke leeftijd leer je weer wat bij.