Ik heb een stalker

Onze 12-jarige kater die toch wel heel mensenschuw is, heeft ineens besloten dat mensen toch ook wel leuk zijn en vooral ik. Dus niet alleen goed voor eten en drinken, maar je kan er ook mee vrijen.
Sinds een paar weken brengt hij het ook in de praktijk. Zit ik in de stoel, hij op de leuning soms zelfs heel voorzichtig op mijn arm liggen, ik naar het toilet, hij mee, ik naar de keuken, hij mee. Ben ik weggeweest of net uit bed, word ik uitgebreid begroet.
Zelfs vrienden mogen hem nu voorzichtig aanraken i.p.v. ineens angstig naar boven te rennen als er mensen het huis in komen.
De wonderen zijn de wereld nog niet uit, wellicht komt hij ooit nog eens voorzichtig op schoot zitten en vindt het dan nog leuk ook.
Het is wel even wennen een kat die als een hond achter je aan loopt.