vervolg op samen ben je sterk

Heb het vorige verhaal - over de katten samen sterk -ook gisteren aan Willem verteld, ook dat ik de camera niet kon vinden en dat ik hem toen ik hem gevonden had, het hele gebeuren al over was.

Reactie:
je had er toch niets mee kunnen doen, want de camera staat op handmatig en dan moet je eerst alles instellen.
Contra-reactie:
ik, helemaal stil. Daarna, OH, vind ik niet leuk
Gevolg:
ik een eigen camera.

Ik wilde een gewone klik, klak, desnoods maar met een rolletje, maar volgens Willem was dat een heel verkeerd beeld (vooral ook na bezoek op internetsites), nu een kleine digitale. Dit kleine digitale toestelletje (past in je zak, of hang je in een hoesje aan je riem) ligt nu op de tafel naast me, gereedklaar, is een professionele camera met veel mogelijkheden en zeer goede lenzen. Voor mij is het vooral belangrijk, snel foto's maken indien nodig en goede kwaliteit. Dat blijkt deze ook te kunnen doen.

Voor de geïnteresseerde, het is een Sony Digital Still Camera, DSC-P200, handgrote, LCD-scherm, 7.2 megapixels, automatische instelling, zoomfunctie, binnen 1 seconden weergave en mogelijkheid voor nieuwe foto, accu en nu weet ik het niet meer. Ook nog een memory-stick van een halve gig, zodat ik meer foto's kan maken of verpesten.

Ga ik wellicht ook naar Blijdorp, niet alleen als toeschouwer maar als een fotograafje.