Archieven van november 2005

Terwijl de rest van het land, lijkt het wel, gehuld is in een voortijdige witte kerst met al zijn problemen, zitten wij hier aan de kust in het zonnetje en alleen af en toe een buitje. Ik hoorde net dat er -via het luchtruim - 20 kilometer verder, hagel en sneeuw met bakken uit de lucht valt.

Ik mag dus niet meer klagen dat ik het koud heb, gewoon de centrale verwarming hoger, of de open haard aan en wellicht ook kaarsjes, is ook heel gezellig.

Vandaag de adminstratie gedaan , helemaal niet leuk, teveel rekeningen maar ja, en toen bedacht ik dat het toch wel aardig is om de verschillende aanbiedingen eens naast elkaar te leggen voor de diverse zorgverzekeringen.
Dus papier erbij, pennetje en lekker aan de grote tafel , alles uitgespreid alle offertes, uitgeprint of op papier, maar ja, dan maar weer telefoon erbij. Daarna maar toch even achter de compu, ook niets duidelijker.

Ik weet in ieder geval dat ik verzekerd ben, maar zoals de Consumentenbond al zei, je komt er niet uit, ik dus ook niet.
En dan mag je van verzekering wisselen?????? Hoezo, wat en waar.

Mijn ventje moest vandaag naar Rotterdam en ook naar het ziekenhuis om zijn moeder op te zoeken. Dus ik zeg neem de Opel, wellicht beter met dit rare weer. De dingen die ik nog moet doen, doe ik wel lopend of ik pak de BMW wel even.

Maar nee, de BMW, kap open, zonnebril op, muts op en hij weg. Waarschijnlijk de kachel op de hoogste stand, maar hij wilde uitwaaien.
Het is wel een kanjer, maar ikke niet.
Stoelverwarming aan, kachel op minimaal 23 graden.
Uitwaaien is lekker, maar dan in de zomer als het veel en veel te heet is.

Vandaag zijn de nieuwe eetkamerstoelen gebracht, Nadir en de katten even opgesloten. Nadien, als de stoelen er staan gaan mensen even zitten, voelen, o ja, helemaal blij.

Beesten zijn anders, Nadir na een paar minuten schurken heeft hij zijn stempel erop gezet en dan lekker weer luieren op zijn kussens.

Katten, heel anders, op een afstandje kijken, dan voorzichtig dichterbij, dan om hun geur over de andere onbekende geur te laten gaan, iedere hoek van de stoel kopjes geven. Waren ze toch wel even mee bezig, ze hadden te maken met 6 stoelen, daarna op tafel liggen en kijken en af en toe toch weer een kopje.

Willem en ik hebben nog niet op de stoelen gezeten, maar in ieder geval het is goed bevonden door het stel.

Alhoewel Willem nu een engelenplankje heeft met katjes, is er voor de rest niets bijzonders gebeurd.
Ik wel vanmorgen om 9 uur naar de markt voor een kippie, is de kippieboer er niet. Dan maar een leuk truitje scoren, ook niet.
Dan maar deze mooie foto van 1 van mijn elfen.

Vandaag zijn Els en Mike bij ons geweest (uit Engeland), lekker lunchen. Mike is trouwens mijn lievelings zwager en Els degene waarmee ik het ,het beste, over van alles en wat nog kan hebben.

Deze twee hebben altijd wat bijzonders, vooral wat betreft auto's, soms een Eend (Citroen) met een bel voorop om de katten te laten weten dat ze eraan komen, dan een Mercedes en na een aantal Mercedessen nu een BWM, trouwens een niet geringe auto, niet erg tevreden en over wellicht 1 jaar dan weer een Mercedes, buiten de Mini en de rest van het wagenpark. Wellicht weer een Eend, weer met een fietsbel.

Ach, als je met zijn 2-en bent dan heb je gewoon wat meer vervoer nodig.
Ik dacht dat wij gek waren, maar vergeleken met hen valt het nog wel mee.

Na nog een aantal miscommunicaties gisteren tussen de gemeente en mijzelf, over de manier van werken, voor vandaag een gesprek aangevraagd met de leidinggevende en de taxateur. In een gesprek van ongeveer 10 minuten
(reistijd 3 uur) waren er duidelijk comminucatiestoornissen en op een gegeven ogenblik ook irritaties over en weer.

Helaas heb ik mijn kwaliteit, opgebouwd in 10 jaar- in de 2 wel werkzame dagen -niet kunnen bewijzen. Uiteindelijk is besloten dat we er zo niet uit konden komen, dus kappen.

Jammer het was een leuke klus en leuke mensen en nu moet ik toch nog de hal gaan afverven.
Wellicht toch nog voor de Kerst klaar.

Niet blauw maar voor de kerst misschien rood of groen.

Als er ook maar iets mis kan gaan, dan het volgende ook.
Gisteren zou ik gebeld worden door de gemeente om een afspraak te maken van hoe laat en waar.
Het buro zou mij bellen om nog een aantal zaken rond te breien (de naalden deden het niet). Om 22.00 uur hoorde ik van het buro dat zij ook niets wisten dus lekker een extra dagje vrij.
Naar de markt, kippetje halen, bloemen, enz.

Om 7.15 uur word ik door Willem, op wat ik dacht mijn vrije dag, uit mijn holletje gehaald, omdat het buro had gebeld dat ik om 9.00 uur bij de gemeente moest zijn. Ja, dag, gebeld, iets later, eerst oefeningen, krantje, sigaretje, optutten.

Het was, ondanks de toch wel flinke reistijd, een fijne dag, leuke collega's, heel ongedwongen, zingend met de muziek mee, wel veel indrukken en toch wel even uitgepierd.

Omdat ik morgen voor het eerst weer moet gaan werken, had ik mij gisteren beloofd om lekker uit te slapen, niets te doen, even in de tuin iets doen en genieten en voorbereiden op mijn werk.

Wat blijkt, om 8 uur wakker, krantje lezen, stoffen, opruimen, badkamer, niets in de tuin want het regent. Straks nog boodschappen doen.
Eerlijkheidshalve moet ik er wel bij vertellen dat ik nog steeds in mijn huispak loop (momenteel 13.00 uur). Is ook wel genieten i.p.v. opgetut.

Vandaag een gesprek gehad bij een grote gemeente in Zuid-Holland. Het gesprek duurde 10 minuten en er waren zelfs 4 mensen bij om mij te beoordelen.
A.s. woensdag beginnen, mijn eigen vakgebied, fulltime taxeren WOZ-werk tot zeker eind januari, met mogelijke uitloop. Wel een aantal voorwaarden hieraan gesteld, die zonder morren werden goedgekeud. Ziet erdus goed uit.

Na 2 jaar niet kunnen werken (maar wel willen) en nu een beetje opkrabbelen, zal het wellicht wel zwaar zijn, maar ik kan in ieder geval weer een hulp nemen voor het huishouden. Lekker, alleen het idee al, zal Willem ook wel fijn vinden.

O ja, nu een engeltje van Willem

Mijn ventje had een aantal foto's voor mij afgedrukt voor de fotohal. Dus ik dacht, ik zal hem verrassen en gelijk een aantal inlijsten.

Au, au, de klemmetjes hebben mijn vingers opengehaald en in plaats van een aantal, heb ik er 1 half af. De lijsten had ik nog, daar zaten de diploma's van de jachthonden in, maar nu even een andere bestemming. Alhoewel ik ben pas bij de eerste halverwege, wellicht toch de diploma's aan de muur erbij.

Het wordt een geheel nieuw decor, in plaats van delfstblauwe tegels (gaan naar zolder) foto's van Willem. OH, niet echt van Willem maar die hij gemaakt heeft, zucht.

Wellicht vanavond uit eten en mogelijk morgen naar diergaarde Blijdorp, voor meer foto's. We hebben een voorraad lijstjes, dus er kan nog meer bij. De gang is maar 8 meter lang daar moet je wel rekening mee houden. Dus niet meer te veel er bij. Maar het is wel mooi, iedere keer als je er langs gaat lopen, zie je weer iets.

Het is te gek voor woorden.

Dus, stilte.............

Maar ja, ik wil toch mijn verhaal kwijt.
Al een aantal weken aan het bellen voor werk, niets, nu ineens wel en dan fulltime. Vrijdag een gesprek en dan kunnen zij en ik besluiten of we verder gaan.
Na al die ellende, is het toch wel spannend om weer een klus aan te nemen. Ik zie wel hoe het gesprek gaat en hoe ik zelf mijn regels kan bepalen en dan tot begin volgend jaar er tegenaan.

Als het doorgaat, een nog grotere kerstboom en een engel voor mij van Willem.
Voor de mensen die het niet weten, ik krijg iedere keer van zowel Willem als goede vrienden een engel voor op mijn schouder, wordt wel erg zwaar, dus nu maar op een heel grote glazen plank. Een engel mag ik zelf namelijk niet kopen. Maar elfen wel.

Dus, wellicht vrijdag een elf?

Ik had vrienden van ons beloofd om Indisch te koken en er geen rekening mee gehouden dat Willem een reunie zou hebben. Ik dus voor alles verantwoordelijk.
Maar belofte maakt schuld, dus ik ben aan het koken, sudderen gegaan. Na een halfuur snijden staat het eerste gerecht op, nu nog 2 te gaan.
Omdat wij altijd ook de dag erna ervan willen eten hebben we normaal van zowel vlees als kip een pond. Maar onze vrienden zijn vreters als ze het lekker vinden, dus maar 2 keer een kilo genomen, dus snijden, snijden en snijden. Normaal doet Willem dat, maar ja, hij is er niet. Dus ik ga weer 1 kilo snijden, de bijgerechten zijn voor morgen. Maar dit kan lekker met de kruiden sudderen en na een paar uur uit.

Nadat Willem maandag naar de smoelensmid is geweest, heeft hij gelijk een nieuwe afspraak gemaakt voor a.s. vrijdag.
Nu ik me toch weer redelijk voel heb ik geen excuus meer.

Het is eigenlijk ook te gek voor woorden, ik heb in me laten prikken, snijden en nog veel meer akelige dingen, maar naar de tandarts gaan, daar krijg ik de kriebels van.

Maar vrijdag ben ik dus aan de beurt, het gaat ook alleen maar om tandsteen verwijderen, maar zo op een stoel met iemand die in je mond zit te peuteren, bahhhhhhh. Het zou ook mijn vak niet wezen, is het gelukkig ook niet.
Wat dat betreft is Willem toch wel veel dapperder dan ikke.