Wie niet horen wil moet het dan maar eens voelen

Onze oude poes Sylie (eigenlijk Sylvester) wil altijd erg graag even naar buiten. Dus ook gisteren toen ik Nadir even in de tuin voor het slapen gaan, met zijn bal liet spelen. Syl onder Nadir zijn poten gelijk naar buiten.
Na 2 uur roepen en zelf al een beetje aan het slaapwandelen is het niet gelukt haar binnen te krijgen. Zoals ze hier op Goeree zeggen "adstrante kreng". Ze is nog nooit buiten geweest s'avonds, maar ik was het zat. Ik naar bed, natuurlijk niet echt fijn geslapen, er weer uit, enz. Toen heb ik het opgegeven.
Vanmorgen even roepen, weer niks.
1 minuut later schreeuwend voor de deur, "ik wil erin". Het is nu ongeveer 8 uur later en ligt ze nog uitgeput op de tafel, alhoewel ik kijk even om het hoekje, "zit" ze te slapen. Straks valt ze om.
Dieren zijn heel leuk, maar af en toe.............